Drugie spotkanie z młodzieżą było naturalną kontynuacją wcześniejszych warsztatów. Poprzednim razem rozmawialiśmy o marzeniach, pragnieniach, motywacji i pierwszych krokach. Tym razem poszliśmy o krok dalej – próbowaliśmy zobaczyć, jak dobry pomysł albo pragnienie zamienić w konkretny plan, z którym naprawdę można zacząć działać.

Zajęcia odbyły się w ramach projektu „Stipri šeima – stipri bendruomenė: švietėjiškų veiklų ciklas” („Silna rodzina – silna wspólnota: cykl działań edukacyjnych”), nr 11-576-K-0003, realizowanego przez Stowarzyszenie „Draugystės mazgas” („Węzeł Przyjaźni”) wspólnie z partnerem projektu – Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach.

Warsztaty poprowadziła edukolog Gitana Markiewicz, założycielka „Kartu tėvystėje”. Tym razem uczestnicy skupili się przede wszystkim na tym, jak nadać swoim celom konkretny kształt i przejść od dobrych zamiarów do rzeczywistego działania.

Czy pierwszy krok został już zrobiony?

Spotkanie rozpoczęliśmy od prostego pytania: czy pamiętamy swój wcześniej wyznaczony cel i czy udało się już zrobić coś w jego kierunku?

Ważne było przypomnienie, że jeśli pierwszy krok jeszcze nie został zrobiony, nie oznacza to porażki. Czasem jest to po prostu informacja, że cel potrzebuje więcej konkretów, lepszego planu albo innego sposobu działania.

Była to również okazja, aby przyjrzeć się swoim wcześniejszym postanowieniom bez oceniania siebie i zastanowić się, co można zrobić inaczej.

SMART – czyli jak dobrze sformułować cel

Tym razem dużo miejsca poświęciliśmy metodzie SMART. Młodzież uczyła się, że dobrze sformułowany cel powinien być konkretny, mierzalny, osiągalny, ważny dla nas samych i określony w czasie.

Nie zatrzymaliśmy się jednak na samej teorii. W grupach uczestnicy analizowali różne cele, szukali tego, czego w nich brakuje, i próbowali je „naprawić”.

Jednym z bardziej zabawnych zadań był „SMART Burger”. Każda warstwa burgera oznaczała jeden element dobrze postawionego celu: co dokładnie chcę zrobić, jak zmierzę rezultat, czy jest to realne, dlaczego jest to dla mnie ważne i do kiedy chcę to osiągnąć.

Dzięki temu dość poważna metoda stała się prostsza, bardziej zrozumiała i przystępna dla młodzieży.

Co może mnie zatrzymać, a co może mi pomóc?

Ważną częścią spotkania były również karty MAK. Pomogły one spojrzeć nie tylko na sam cel, ale także nieco głębiej: co może mnie zatrzymać, co może mi pomóc i jakie zasoby już posiadam?

Czasem młody człowiek bardzo dobrze wie, czego chce, ale dużo trudniej jest mu nazwać swoje obawy albo zauważyć, jakie wsparcie, umiejętności i możliwości już ma. A przecież często właśnie tam znajduje się odpowiedź na pytanie, dlaczego jeden plan zaczynamy realizować, a inny pozostaje tylko pomysłem.

Była to okazja, aby zobaczyć, że w realizacji celu nie trzeba zawsze radzić sobie samemu. Czasami ważnym krokiem jest również umiejętność poproszenia o wsparcie lub zauważenia zasobów, które już mamy wokół siebie.

„Nie mam czasu”, „zacznę od poniedziałku”…

Nie zabrakło też lżejszych aktywności. Młodzież sprawdzała swoją wiedzę w Kahoot!, a także szukała rozwiązań dla dobrze znanych wymówek: „nie mam czasu”, „zacznę od poniedziałku”, „nie chce mi się”, „boję się, że mi nie wyjdzie”.

I chyba właśnie dlatego ta część była tak bliska wszystkim – bo takie zdania zna przecież nie tylko młodzież. My, dorośli, również potrafimy znaleźć wiele powodów, żeby coś odłożyć na później.

Najważniejsze było więc nie samo rozpoznanie wymówki, ale zastanowienie się: co mogę zrobić, żeby mimo niej ruszyć z miejsca?

Pierwszy krok w ciągu 24 godzin

Pod koniec zajęć każdy pracował już nad swoim własnym celem. Trzeba było odpowiedzieć sobie na pytania: co dokładnie chcę osiągnąć, po czym poznam, że mi się udało, czy jest to realne, dlaczego jest to dla mnie ważne i do kiedy chcę to zrobić?

Najważniejsze pytanie było jednak bardzo proste:

Jaki będzie mój pierwszy krok w ciągu najbliższych 24 godzin?

To właśnie ten moment pozwolił przejść od planowania do działania. Bo nawet najlepiej sformułowany cel pozostanie tylko planem, jeśli nie zdecydujemy się zrobić pierwszego kroku.

„Udało Ci się, ponieważ…”

Spotkanie zakończyliśmy małą podróżą w przyszłość. Uczestnicy mieli wyobrazić sobie, że ich cel został już osiągnięty, i dokończyć wiadomość od swojego przyszłego „ja”:

„Udało Ci się, ponieważ…”

To proste ćwiczenie pozwoliło spojrzeć na własny cel z zupełnie innej perspektywy – zastanowić się, co pomogło w jego osiągnięciu, jakie decyzje okazały się ważne i co trzeba było zrobić, aby nie zatrzymać się po drodze.

Po dwóch spotkaniach z młodzieżą pozostaje jedna szczególnie ważna myśl: marzenie jest ważne, bo pokazuje nam kierunek. Ale samo marzenie nie wystarczy.

Czasem największa zmiana zaczyna się w chwili, kiedy potrafimy sobie powiedzieć:

„Wiem, czego chcę. Wiem, dlaczego jest to dla mnie ważne. I wiem, co zrobię jako pierwsze.”

Warsztaty są częścią działań projektu, których celem jest wzmacnianie integracji społecznej, więzi wspólnotowych oraz rozwijanie umiejętności społecznych, emocjonalnych i potrzebnych w codziennym życiu.

Projekt jest realizowany w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Miasta Soleczniki na lata 2023–2029.

Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (EFS+) oraz budżetu państwa Republiki Litewskiej.

Czasem wydaje się, że młodym ludziom nie brakuje celów – chcą lepiej się uczyć, więcej się ruszać, nauczyć się czegoś nowego, rozwijać swoje zainteresowania czy osiągnąć więcej. Znacznie trudniej odpowiedzieć na inne pytanie: co konkretnie zrobię, żeby się do tego przybliżyć?

Właśnie o tym rozmawialiśmy z młodzieżą podczas warsztatów poświęconych motywacji i wyznaczaniu celów. Zajęcia odbyły się w ramach projektu „Stipri šeima – stipri bendruomenė: švietėjiškų veiklų ciklas” („Silna rodzina – silna wspólnota: cykl działań edukacyjnych”), nr 11-576-K-0003, realizowanego przez Stowarzyszenie „Draugystės mazgas” („Węzeł Przyjaźni”) wspólnie z partnerem projektu – Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach.

Warsztaty poprowadziła edukolog Gitana Markiewicz, założycielka „Kartu tėvystėje”. Spotkanie było okazją do rozmowy nie o tym, kim młodzi ludzie „powinni” zostać, ale o tym, czego sami chcą, co jest dla nich ważne i jak przejść od dość niejasnego „chciałbym” do pierwszego realnego kroku.

Wszystko zaczyna się od poznania siebie

Zaczęliśmy od lepszego poznania siebie. Młodzież zastanawiała się nad swoimi mocnymi stronami, zainteresowaniami, talentami, planami na przyszłość oraz nad tym, co najbardziej motywuje ich do działania.

Dla jednej osoby ważny jest rezultat, dla innej wsparcie, dla jeszcze innej ciekawość, zainteresowanie czy potrzeba uznania. Była to dobra okazja, żeby po raz kolejny zobaczyć, że każdy z nas jest inny i że nie istnieje jedna uniwersalna recepta na motywację.

W dążeniu do celu ważne jest więc nie tylko to, co chcemy osiągnąć, ale również dlaczego jest to dla nas ważne.

Kiedy marzenie staje się konkretnym celem?

Dużo uwagi poświęciliśmy różnicy między marzeniem, pragnieniem a konkretnym celem. Młodzież uczyła się zauważać, kiedy cel jest jeszcze zbyt niejasny, kiedy trudno go zmierzyć, kiedy brakuje terminu albo kiedy jego realizacja w dużej mierze nie zależy od samej osoby.

Na chwilę uczestnicy stali się nawet „detektywami celów” – analizowali różne przykłady, szukali tego, co w danym celu nie działa, i zastanawiali się, jak można go poprawić, aby stał się bardziej konkretny i możliwy do osiągnięcia.

„Chcę lepiej się uczyć”, „chcę więcej ćwiczyć” czy „chcę nauczyć się czegoś nowego” to dobry początek. Cel staje się jednak znacznie bardziej realny, kiedy potrafimy odpowiedzieć sobie na pytania: co dokładnie zrobię, kiedy zacznę, jakie kroki podejmę i po czym poznam, że mi się udało?

Co zrobić, kiedy zabraknie motywacji?

Rozmawialiśmy również o tym, że motywacja nie jest stała. Jednego dnia mamy ochotę działać, a drugiego najchętniej odłożylibyśmy wszystko na później.

Dlatego młodzież tworzyła własne plany „Jeżeli – wtedy” i zastanawiała się z wyprzedzeniem, co zrobi w chwili, gdy pojawi się przeszkoda lub zabraknie chęci do działania.

Takie ćwiczenia pozwoliły spojrzeć na motywację nie tylko jako na chwilowy zapał, ale również jako na umiejętność planowania kolejnych kroków i radzenia sobie z trudnościami. Czasami nie trzeba czekać, aż pojawi się motywacja – wystarczy wiedzieć, od czego zacząć.

Nie „kiedyś”, ale konkretny dzień i godzina

Pod koniec zajęć każdy uczestnik wrócił do swojego osobistego celu i spojrzał na niego już trochę inaczej: czy jest konkretny? Czy jest realny? Czy ma termin? Czy wiem, od czego zacząć? I – co najważniejsze – czy to naprawdę jest mój cel?

Następnie pierwszy krok został zapisany w kalendarzu lub przypomnieniach w telefonie. Już nie „kiedyś”, ale w konkretnym dniu i o konkretnej godzinie.

Spotkanie zakończyliśmy w nieco lżejszej atmosferze – z motywacyjnymi myślami, Kahootem i kartami MAK. Każdy mógł wybrać kartę, która najlepiej odpowiadała na pytanie: „Z czym wychodzę z dzisiejszych zajęć?”

Czasem wystarczy jeden pierwszy krok

Największą wartością takich spotkań nie jest to, że młody człowiek wychodzi z gotowym planem na najbliższe pięć lat. Ważniejsza jest możliwość zatrzymania się na chwilę, lepszego poznania siebie i szczerego zadania sobie pytania: czego naprawdę chcę i co mogę zrobić już teraz?

Bo czasem między marzeniem a celem nie brakuje motywacji. Brakuje tylko jednego konkretnego pierwszego kroku.

Warsztaty wpisują się w szerszy cel projektu – wzmacnianie integracji społecznej i więzi wspólnotowych oraz rozwijanie umiejętności społecznych, emocjonalnych i potrzebnych w codziennym życiu, szczególnie wśród dzieci, młodzieży, przedstawicieli mniejszości narodowych i rodzin znajdujących się w trudniejszej sytuacji materialnej.

Projekt jest realizowany w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Miasta Soleczniki na lata 2023–2029, ukierunkowanej m.in. na zmniejszanie wykluczenia społecznego i zwiększanie integracji społecznej lokalnej wspólnoty.

Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (EFS+) oraz budżetu państwa Republiki Litewskiej.

Początek nowego roku szkolnego przyniósł naszym najmłodszym wiele radości!

Pierwszoklasiści naszego Gimnazjum otrzymali plecaki z wyposażeniem w ramach projektu „Bon Pierwszaka”, natomiast przedszkolacy – przybory szkolne w ramach „Bonu Przedszkolaka”.

Kolorowe i praktyczne upominki z pewnością przydadzą się dzieciom podczas codziennych zajęć, nauki i zabawy, umilając im początek nowego roku szkolnego.

Serdecznie dziękujemy Instytutowi Rozwoju Języka Polskiego oraz Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego za wsparcie, pamięć o najmłodszych oraz realizację tej pięknej i wartościowej inicjatywy.

Niech nowe plecaki i przybory szkolne dobrze służą dzieciom i towarzyszą im w odkrywaniu świata, zdobywaniu wiedzy oraz przeżywaniu wielu pięknych szkolnych przygód!

1 września Społeczność Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach rozpoczęła nowy rok szkolny wspólną Mszą Świętą w kościele pw. św. Piotra Apostoła. Następnie spotkaliśmy się przy Gimnazjum, gdzie przy szkolnej bramie symbolicznie spotkali się pierwszoklasiści i maturzyści – jedni rozpoczynający swoją szkolną przygodę, drudzy wkraczający w ostatni rok nauki.

Zgromadzonych serdecznie powitała dyrektor Irena Volska. Swoją obecnością zaszczycili nas Mer Zdzisław Palewicz, radni oraz starosta Solecznik Mirosław Niewierkiewicz. W tym wyjątkowym dniu byli z nami również duszpasterze parafii św. Piotra Apostoła w Solecznikach – proboszcz ks. Stanisław Matiukevič oraz wikariusz ks. Mirosław Jan Domański. Dziękujemy naszym Gościom za obecność, ciepłe słowa i życzenia.

Radosnej atmosfery dodały dialog pierwszoklasistów z maturzystami oraz występ solistek zespołu „Solczanka”. Symboliczne przecięcie czerwonej wstążki otworzyło przed pierwszoklasistami drzwi do nowego etapu edukacji, a uczniowie klas GIII otoczyli opieką najmłodszych, odprowadzając dzieci z grup zerowych do swoich klas.

Z całego serca dziękujemy Rodzicom, którzy wybrali nasze Gimnazjum jako miejsce nauki i rozwoju swoich dzieci. Dziękujemy za zaufanie, którym nas obdarzacie – dołożymy wszelkich starań, aby każde dziecko czuło się tutaj bezpiecznie, mogło rozwijać swoje talenty, odkrywać świat i z odwagą sięgać po marzenia.

Niech rok szkolny 2026–2027 przyniesie całej naszej Społeczności wiele radości, sukcesów, przyjaźni i spełnionych marzeń!

„Każdy dzień jest nową kartą – zapiszmy ją razem!”

Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach serdecznie dziękuje Ośrodkowi Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG) za przekazane materiały edukacyjne.

Otrzymane książki, ćwiczenia i pomoce dla nauczycieli wzbogacą naszą bazę dydaktyczną i będą cennym wsparciem w nauce języka polskiego.

Cieszymy się, że już wkrótce trafią w ręce naszych uczniów i nauczycieli!

Dziękujemy za wsparcie polskiej oświaty na Litwie! 

Dziesięć dni pod namiotami, blisko przyrody, wśród przyjaciół, wyzwań i nowych doświadczeń – tak wyglądał tegoroczny obóz w Poszkach, na terenie rekreacyjnym „Sowa”. Zrealizowany przez Stowarzyszenie „Draugystės mazgas” projekt „Akademia przyrody: obóz umiejętności przetrwania” połączył aktywny wypoczynek z edukacją, poznawaniem rodzinnych stron, troską o środowisko i służbą na rzecz przyrody.

Obozowe dni wypełniały praktyczne zajęcia: wspólne urządzanie obozowiska, gotowanie w warunkach polowych, praca zespołowa, sport, orientacja w terenie, wędrówki i wieczorne programy. Wszystko sprzyjało rozwijaniu samodzielności, odpowiedzialności i współpracy, a przede wszystkim pozwalało uczyć się poprzez działanie i własne doświadczenie.

Ważną częścią programu było poznawanie najbliższej okolicy i jej dziedzictwa. Uczestnicy wyruszyli na wędrówkę do Dębu Grybiszskiego, poznali kurhany poszkańskie, a także odwiedzili Centrum dla Zwiedzających Dziewieniskiego Historycznego Parku Regionalnego, gdzie wzięli udział w zajęciach edukacyjnych. Nie zabrakło również służby na rzecz przyrody – młodzież pomagała w usuwaniu niecierpka gruczołowatego (lit. bitinė sprigė), gatunku inwazyjnego. W ten sposób troska o środowisko nie pozostała jedynie hasłem, lecz stała się konkretnym działaniem.

Szczególnym momentem obozu była wspólna Msza Święta. Serdecznie dziękujemy ks. Stanisławowi Matiukiewiczowi za przybycie do nas i celebrowanie Eucharystii, a zakrystianowi Kazimierzowi Koszczycowi – za pomoc w jej przygotowaniu.

Organizacja takiego obozu nie byłaby możliwa bez wsparcia wielu osób. Serdecznie dziękujemy Samorządowi Rejonu Solecznickiego za dofinansowanie projektu w ramach organizacji letniego wypoczynku dzieci i młodzieży. Dziękujemy również rodzicom za wkład finansowy, pomoc w organizacji, obecność, zaangażowanie oraz wszystkie przywiezione smakołyki.

Szczególne podziękowania kierujemy do Witalija Jasewicziusa i Władysława Zarumnego za nieocenioną pomoc w transporcie rzeczy i budowaniu obozu. Dziękujemy także krewnym oraz wszystkim gościom, którzy nas odwiedzali i swoją obecnością tworzyli wyjątkową obozową atmosferę. Staroście Dziewieniszek Czesławie Marcinkiewicz oraz wicestaroście Julii Miłoszewicz dziękujemy za pamięć o uczestnikach i poczęstunek.

Na zakończenie wielkie gratulacje należą się całej kadrze, a szczególnie młodym ludziom, którzy podjęli się prowadzenia programu. Ich pomysły, energia, odpowiedzialność i zaangażowanie sprawiły, że każdy dzień przynosił coś nowego.

Z Poszek wracamy bogatsi nie tylko o nowe umiejętności, lecz także o wspólne przeżycia i wspomnienia. Bo najlepsza „akademia” nie zawsze potrzebuje szkolnych ławek – czasem wystarczą namiot, las, dobra drużyna, chęć działania i miejsce, o które warto wspólnie zadbać.

Prezes stowarzyszenia Beata Zarumna