Jak zamienić marzenie w konkretny cel? Co pomaga nie tracić motywacji? Jak zrozumieć, czego naprawdę chcę i od czego zacząć? Właśnie na te pytania młodzież szukała odpowiedzi podczas warsztatów „Od marzenia do celu”, poświęconych motywacji i świadomemu wyznaczaniu celów.

Zajęcia odbyły się w ramach projektu „Silna rodzina – silna wspólnota: cykl działań edukacyjnych” („Stipri šeima – stipri bendruomenė: švietėjiškų veiklų ciklas”), nr 11-576-K-0003, realizowanego przez Stowarzyszenie „Węzeł przyjaźni” we współpracy z partnerem projektu – Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach.

Warsztaty poprowadziła edukolog Gitana Markiewicz, założycielka „Kartu tėvystėje”. Podczas spotkania zachęcała młodych ludzi nie tylko do rozmowy o marzeniach i planach na przyszłość, ale przede wszystkim do zastanowienia się, w jaki sposób można przełożyć je na konkretne i możliwe do zrealizowania działania.

Najpierw warto lepiej poznać siebie

Najważniejsze nie było to, aby mówić młodym ludziom, jakie cele powinni sobie stawiać. Chodziło przede wszystkim o stworzenie przestrzeni, w której mogli lepiej poznać samych siebie – zastanowić się nad swoimi mocnymi stronami, zainteresowaniami, talentami, pragnieniami oraz tym, co jest dla nich naprawdę ważne.

Podczas praktycznych zajęć młodzież rozmawiała o swoich zainteresowaniach i planach na przyszłość. Uczestnicy zastanawiali się również, co najbardziej zachęca ich do działania: chęć osiągnięcia rezultatu, wsparcie innych osób, ciekawość, zainteresowanie czy uznanie.

Szybko okazało się, że nie istnieje jedna uniwersalna recepta na motywację. To, co pomaga jednej osobie, niekoniecznie sprawdzi się u innej. Dlatego w dążeniu do celu ważne jest nie tylko to, co chcemy osiągnąć, ale również zrozumienie, dlaczego jest to dla nas ważne.

Kiedy marzenie staje się celem?

Dużo uwagi poświęcono różnicy między marzeniem, pragnieniem a konkretnym celem. „Chcę lepiej się uczyć”, „chcę zacząć uprawiać sport” czy „chcę nauczyć się grać na gitarze” – to dobry początek, ale jeszcze nie konkretny plan.

Cel staje się bardziej realny, kiedy potrafimy odpowiedzieć sobie na kilka pytań: co dokładnie chcę zrobić, kiedy zacznę, jakie kroki podejmę i po czym poznam, że mi się udało?

Młodzież uczyła się w ten sposób dzielić większe marzenia na mniejsze, możliwe do wykonania kroki. Bo nawet niewielkie działanie może być początkiem drogi prowadzącej do dużego celu.

A co, jeśli zabraknie motywacji?

Podczas warsztatów rozmawiano również o bardzo prostym, ale ważnym fakcie – motywacja nie zawsze nam towarzyszy. Jednego dnia mamy mnóstwo energii i chęci do działania, a następnego najchętniej odłożylibyśmy wszystko na później.

Dlatego młodzież tworzyła własny plan „Jeżeli – wtedy”: jeżeli pojawi się przeszkoda, zabraknie chęci albo coś nie uda się za pierwszym razem – co mogę zrobić, żeby mimo wszystko się nie zatrzymać?

Ćwiczenie pomogło uczestnikom zrozumieć, że czasami najważniejsze nie jest czekanie na przypływ inspiracji czy motywacji, lecz wcześniejsze przygotowanie się na możliwe trudności, stworzenie konkretnego planu i rozpoczęcie działania.

Od „kiedyś” do „zacznę teraz”

Na zakończenie każdy uczestnik wybrał jedno realne działanie, które może wykonać w ciągu najbliższych 72 godzin.

Mógł to być pierwszy krok związany z nauką czegoś nowego, rozpoczęciem aktywności sportowej, poszukaniem potrzebnych informacji, zwróceniem się do kogoś o radę lub pomoc albo realizacją innego osobistego celu.

W ten sposób nieokreślone „kiedyś” zmieniało się w znacznie bardziej konkretne „zacznę teraz”.

Podczas całych warsztatów powracano do jednej ważnej myśli – duży cel zaczyna się od małego kroku. Nie zawsze trzeba czekać, aż pojawi się motywacja. Czasami przychodzi ona właśnie wtedy, kiedy zaczynamy działać.

Takie spotkania dają młodym ludziom możliwość zatrzymania się na chwilę i zastanowienia nad sobą, swoimi mocnymi stronami, pragnieniami i przyszłością. Nie chodzi o to, aby po jednym spotkaniu znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Ważne jest, aby wyjść z niego choćby z jedną bardziej konkretną myślą: mój cel powinien być naprawdę mój, ważny dla mnie i taki, dla którego już dziś mogę zrobić pierwszy mały krok.

Działania te wpisują się w szerszy cel projektu – zwiększanie integracji społecznej i jakości życia mieszkańców Solecznik poprzez wzmacnianie więzi społecznych oraz rozwijanie umiejętności społecznych, emocjonalnych i potrzebnych w codziennym życiu. Projekt jest skierowany w szczególności do osób doświadczających wykluczenia społecznego, w tym dzieci, młodzieży, przedstawicieli mniejszości narodowych oraz rodzin znajdujących się w trudniejszej sytuacji materialnej.

Projekt jest realizowany w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Miasta Soleczniki na lata 2023–2029, której jednym z założeń jest zmniejszanie wykluczenia społecznego mieszkańców poprzez zwiększanie dostępu do potrzebnych usług oraz możliwości udziału w życiu wspólnoty.

Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (EFS+) oraz budżetu państwa Republiki Litewskiej.

Jak się porozumieć, kiedy nie wolno mówić? Jak przekazać informację tak, aby druga osoba naprawdę ją zrozumiała? Co zrobić, gdy od działania jednej osoby zależy powodzenie całej grupy? I czy lider zawsze musi być tym, który mówi najgłośniej i prowadzi innych?

Odpowiedzi na te pytania młodzież poznawała nie podczas wykładu, lecz poprzez praktyczne gry i zadania rozwijające umiejętność pracy zespołowej, komunikacji, zaufania i liderstwa. Zajęcia odbyły się w ramach projektu „Stipri šeima – stipri bendruomenė: švietėjiškų veiklų ciklas” („Silna rodzina – silna wspólnota: cykl działań edukacyjnych”), nr 11-576-K-0003, realizowanego przez Stowarzyszenie „Draugystės mazgas” („Węzeł Przyjaźni”) wspólnie z partnerem projektu – Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach. Warsztaty poprowadziła Beata Zarumna. Tym razem najważniejsze było doświadczenie: młodzi ludzie mogli w praktyce przekonać się, jak wiele zależy od dobrej komunikacji, wzajemnego zaufania, odpowiedzialności i umiejętności współpracy.

Kiedy trzeba porozumieć się bez słów

Jedno z pierwszych zadań brzmiało bardzo prosto: ustawić się w kolejności od najstarszej do najmłodszej osoby. Był jednak pewien warunek – nie można było mówić ani zejść z krzeseł. Nagle proste zadanie zamieniło się w prawdziwe wyzwanie. Trzeba było znaleźć inny sposób komunikacji, wykorzystać gesty i mimikę, obserwować pozostałych uczestników, a jednocześnie pomagać sobie w bezpiecznej zamianie miejsc. Ćwiczenie pokazało, że komunikacja to znacznie więcej niż słowa. To również uważność na drugiego człowieka, obserwowanie jego reakcji, cierpliwość i upewnianie się, że zostaliśmy właściwie zrozumiani.

Kiedy powodzenie zależy od całej grupy

Kolejne zadanie wymagało jeszcze większej koncentracji i współpracy. Uczestnicy pracowali z krzesłami ustawionymi w kręgu i pochylonymi w taki sposób, aby każde było podtrzymywane przez kolejną osobę. Zadaniem grupy było przemieszczać się dalej, nie dopuszczając do upadku krzeseł. Bardzo szybko okazało się, że tutaj nie wystarczy dobrze wykonać własnej części zadania. Trzeba obserwować innych, dostosować się do wspólnego tempa i reagować na to, co dzieje się w całym zespole. To proste ćwiczenie doskonale pokazało, że w pracy zespołowej rezultat zależy od każdego uczestnika. Jeśli jedna osoba działa zbyt szybko, zbyt wolno albo nie zwraca uwagi na pozostałych, odczuwa to cała grupa.

Jak przekazać coś, co widziała tylko jedna osoba?

Dużym wyzwaniem okazało się również zadanie, w którym tylko jedna osoba mogła zobaczyć określoną figurę, a następnie musiała przekazać zespołowi informacje potrzebne do jej odtworzenia. Jak opisać coś wystarczająco dokładnie? Jak sprawdzić, czy inni zrozumieli instrukcję? Czy warto zadawać dodatkowe pytania? Ćwiczenie pokazało, jak łatwo informacja może się zmienić podczas jej przekazywania. Młodzież mogła przekonać się, jak ważne są jasne komunikaty, umiejętność słuchania, zadawanie pytań i informacja zwrotna. Czasem jesteśmy przekonani, że powiedzieliśmy coś bardzo jasno. Dopiero efekt końcowy pokazuje jednak, co naprawdę usłyszała i zrozumiała druga osoba.

Zaufanie i odpowiedzialność za drugiego człowieka

Część aktywności była poświęcona budowaniu wzajemnego zaufania. Młodzież wykonywała zadania polegające m.in. na prowadzeniu drugiej osoby za pomocą ustalonych sygnałów i kontaktu dłoni, a także uczestniczyła w ćwiczeniach wymagających bezpiecznego przeniesienia osoby przez grupę. W takich sytuacjach szybko okazuje się, że zaufanie nie jest jedynie hasłem. Kiedy druga osoba na nas polega, pojawia się odpowiedzialność za jej bezpieczeństwo, komfort i poczucie pewności. Młodzież mogła doświadczyć, że zaufanie w zespole buduje się poprzez małe rzeczy: uważność, odpowiedzialność, wzajemny szacunek, dotrzymywanie ustaleń i gotowość do pomocy.

Jeden rytm, jeden zespół

Innym ćwiczeniem wymagającym skupienia i współdziałania był „Cups Song”. Najpierw każdy musiał nauczyć się określonego układu ruchów i rytmu, ale końcowy efekt zależał od tego, czy cała grupa potrafi działać wspólnie. Nie chodziło o to, kto wykona zadanie najszybciej. Trzeba było słuchać innych, dostosować się do wspólnego tempa i pilnować swojej części zadania, jednocześnie pamiętając o całej grupie. To kolejny przykład pokazujący, że dobra współpraca wymaga czasem przejęcia inicjatywy, a innym razem – dostosowania się do zespołu.

Lider nie zawsze stoi na czele

Wszystkie zadania w naturalny sposób prowadziły również do rozmowy o liderstwie. W jednej sytuacji potrzebna była osoba, która zaproponuje rozwiązanie. W innej ktoś, kto zauważy problem, uspokoi grupę, wysłucha innych albo pomoże uczestnikowi, któremu zadanie sprawia trudność.

Młodzież mogła więc przekonać się, że liderstwo nie oznacza wyłącznie kierowania innymi. Liderem może być również osoba, która bierze odpowiedzialność, potrafi słuchać, pomaga grupie znaleźć rozwiązanie i daje innym przestrzeń do działania.

Nie każde zadanie udawało się za pierwszym razem – i właśnie to było ważną częścią doświadczenia.

Trzeba było ponownie się porozumieć, zmienić strategię, spróbować jeszcze raz i szukać rozwiązania zamiast osoby odpowiedzialnej za niepowodzenie. Współpracy najlepiej uczyć się poprzez doświadczenie Gry, zadania ruchowe i symulacje były przede wszystkim narzędziem do rozwijania konkretnych kompetencji. Młodzież ćwiczyła komunikację, współpracę, zaufanie, odpowiedzialność, liderstwo, rozwiązywanie problemów i sytuacji konfliktowych oraz wzajemną pomoc.

Są to umiejętności potrzebne nie tylko podczas warsztatów. Przydają się w szkole, rodzinie, grupie przyjaciół, później w pracy i wszędzie tam, gdzie spotykają się ludzie o różnych charakterach, potrzebach i pomysłach.

Właśnie dlatego zajęcia wpisują się w cele projektu „Silna rodzina – silna wspólnota”, który poprzez działania edukacyjne i wspólnotowe służy wzmacnianiu więzi społecznych oraz rozwijaniu kompetencji społecznych i emocjonalnych. Bo czasem nie potrzeba długiej teorii, żeby zrozumieć bardzo ważną rzecz: jedna osoba może zrobić pierwszy krok, ale wspólny cel najłatwiej osiągnąć wtedy, kiedy potrafimy działać razem.

Projekt jest realizowany w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Miasta Soleczniki na lata 2023–2029.

Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (EFS+) oraz budżetu państwa Republiki Litewskiej.

Każde zakończenie jest jednocześnie początkiem czegoś nowego.

14 lipca maturzyści 71. promocji symbolicznie zamykają za sobą szkolne drzwi. Matura jest już za Wami – miesiące nauki, wyzwań i emocji ustępują miejsca zasłużonemu odpoczynkowi oraz nowym możliwościom.

Wyjątkowy wieczór rozpoczął się dostojnym polonezem na placu miejskim w Solecznikach, który stał się pięknym symbolem zakończenia szkolnej drogi i wejścia w dorosłość. Następnie uroczystość przeniosła się do murów Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach, gdzie w gronie nauczycieli, rodziców i przyjaciół rozpoczęło się wspólne świętowanie Balu Maturalnego.

Przed Wami nowy etap życia – studia, pierwsza praca, podróże i spełnianie marzeń. Niech odwaga, ciekawość świata i wiara we własne możliwości prowadzą Was do sukcesów i pięknych doświadczeń.

Dziękujemy za wspólnie spędzone lata, uśmiechy, przyjaźnie i chwile, które na zawsze pozostaną częścią historii naszej szkoły.

Życzymy Wam pięknego, słonecznego lata. Niech będzie pełne odpoczynku, inspiracji, niezapomnianych przygód i dobrych decyzji. Niech każdy kolejny krok przybliża Was do realizacji marzeń, a wspomnienia ze szkolnych lat zawsze wywołują uśmiech.

Powodzenia, Absolwenci 71. promocji!
Świat stoi przed Wami otworem!

Dobiegł końca wyjątkowy projekt „Polonijny STEAM – Polska w historii, kulturze i nauce”, zrealizowany przez Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach we współpracy z Zespołem Szkół nr 6 im. Króla Jana III Sobieskiego w Jastrzębiu-Zdroju – wieloletnią szkołą partnerską naszego gimnazjum.

Celem projektu było wzmacnianie więzi młodzieży polonijnej z Polską poprzez udział w nowoczesnych zajęciach edukacyjnych prowadzonych metodą STEAM, poznawanie historii, kultury i dziedzictwa Górnego Śląska oraz integrację z rówieśnikami z Polski. Projekt stał się doskonałą okazją do zdobywania wiedzy, rozwijania zainteresowań naukowych oraz budowania trwałych relacji między młodymi Polakami mieszkającymi po obu stronach granicy.

Pobyt rozpoczął się od wizyty w Jastrzębiu-Zdroju, gdzie uczestników serdecznie powitali Prezydent Miasta Michał Urgoł oraz II Zastępca Prezydenta Andrzej Matusiak. Spotkanie w Urzędzie Miasta było okazją do poznania funkcjonowania samorządu oraz rozmowy o znaczeniu współpracy międzynarodowej i pielęgnowania polskiej tożsamości.

Następnie młodzież odwiedziła Zespół Szkół nr 6 im. Króla Jana III Sobieskiego, gdzie uczestniczyła w nowoczesnych warsztatach z zakresu druku 3D, programowania płytek micro, robotyki, technologii VR oraz zajęciach laboratoryjnych „Chemia kryminalna – kto zostawił ślad?”. Była to doskonała okazja do poznania praktycznych zastosowań nauki i nowych technologii.

Podczas pobytu w szkole partnerskiej towarzyszyli nam również Prezes Stowarzyszenia Odra–Niemen Ilona Gosiewska oraz Sekretarz Zarządu Eugeniusz Gosiewski, których obecność podkreśliła rangę realizowanego przedsięwzięcia.

Pierwszy dzień zakończył się zwiedzaniem zabytkowej dzielnicy Zdrój oraz wizytą w Carbonarium, nowoczesnym centrum edukacyjnym poświęconym historii górnictwa. Wieczorem odbyły się zajęcia integracyjne przygotowane przez społeczność Zespołu Szkół nr 6, dzięki którym młodzież miała okazję lepiej się poznać, nawiązać nowe przyjaźnie i wspólnie spędzić niezapomniane chwile.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1669854468483182&set=pcb.1669858678482761

Kolejny dzień projektu poświęcony był nauce oraz poznawaniu przemysłowego dziedzictwa Śląska. Uczestnicy odwiedzili Politechnikę Śląską w Gliwicach, gdzie dzięki dr. hab. inż. Rafałowi Setlakowi poznali nowoczesne laboratoria oraz uczestniczyli w pokazach z zakresu elektrotechniki, automatyki, robotyki i mechatroniki. Szczególne zainteresowanie wzbudziły doświadczenia z generowaniem wysokich napięć oraz prezentacje nowoczesnych technologii wykorzystywanych we współczesnym przemyśle.

Po części akademickiej młodzież odwiedziła Kopalnię Guido w Zabrzu, gdzie zjechała pod ziemię i poznała historię pracy górników oraz znaczenie górnictwa dla rozwoju regionu. Następnie uczestnicy wzięli udział w wyjątkowym podziemnym spływie łodziami w Sztolni Królowa Luiza, poznając w niezwykle atrakcyjny sposób przemysłowe dziedzictwo Górnego Śląska.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1670835138385115&set=pcb.1670839928384636

Trzeci dzień rozpoczął się wizytą na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Dzięki zaangażowaniu pana Tomasza Peruń uczestnicy poznali ofertę uczelni oraz wysłuchali inspirujących wykładów dr Małgorzaty Myl-Chojnackiej dotyczących prawa międzynarodowego oraz dr. Dominika Gabora poświęconych zagrożeniom związanym z technologią deepfake i rozwojem sztucznej inteligencji. Młodzież aktywnie uczestniczyła w spotkaniach, zadając liczne pytania i prowadząc interesujące dyskusje.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1671733324961963&set=pcb.1671736221628340

Po zakończeniu części akademickiej uczestnicy spotkali się z Prezesem Wspólnoty Polskiej – Oddział Górnośląski Stefanem Gajdą, który serdecznie przyjął grupę, przygotował poczęstunek oraz przekazał pamiątkowe upominki.

Kolejnym punktem programu było zwiedzanie Archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach, gdzie uczestnicy mogli podziwiać panoramę miasta z tarasu widokowego oraz wspólnie uczestniczyć w modlitwie.

Niezwykle ważnym elementem projektu była również wizyta w Cieszynie. Spacer po Wzgórzu Zamkowym, zwiedzanie Rotundy św. Mikołaja oraz Wieży Piastowskiej pozwoliły uczestnikom lepiej poznać historię jednego z najstarszych miast Polski. Szczególnym przeżyciem było przejście Mostem Przyjaźni nad Olzą i przekroczenie granicy polsko-czeskiej, które stało się symbolicznym przykładem współpracy, otwartości i dobrych relacji między narodami.

Projekt „Polonijny STEAM – Polska w historii, kulturze i nauce” pokazał, że nowoczesna edukacja może skutecznie łączyć naukę z historią, kulturą i budowaniem tożsamości narodowej. Był to czas zdobywania wiedzy, rozwijania pasji, poznawania polskiego dziedzictwa oraz tworzenia nowych przyjaźni, które z pewnością pozostaną na długie lata.

Serdeczne podziękowania kierujemy do wszystkich osób i instytucji, które przyczyniły się do realizacji projektu. Dziękujemy Pani Jolancie Kłopieć, Panu Marianowi Janeckiemu, Społeczności Zespołu Szkół nr 6 im. Króla Jana III Sobieskiego w Jastrzębiu-Zdroju, Pani Grażynie Giedrojć, Pani Ilonie Gosiewskiej, Panu Eugeniuszowi Gosiewskiemu, Prezydentowi Miasta Jastrzębie-Zdrój Michałowi Urgołowi, II Zastępcy Prezydenta Andrzejowi Matusiakowi, Prezesowi Wspólnoty Polskiej – Oddział Górnośląski Stefanowi Gajdzie, Panu Tomaszowi Peruń, wszystkim wykładowcom, nauczycielom, opiekunom, partnerom projektu oraz osobom zaangażowanym w organizację poszczególnych wydarzeń.

Wyrazy wdzięczności kierujemy również do wszystkich uczestników projektu za aktywny udział, otwartość, zaangażowanie i stworzenie wyjątkowej atmosfery wzajemnej życzliwości oraz współpracy.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1674800297988599&set=pcb.1674802294655066

Wracamy bogatsi o nową wiedzę, doświadczenia, inspiracje oraz piękne wspomnienia. Wierzymy, że zdobyte umiejętności, nawiązane przyjaźnie i wspólnie przeżyte chwile będą owocować kolejnymi inicjatywami i dalszym rozwojem współpracy między naszymi szkołami.

Do zobaczenia podczas kolejnych wspólnych projektów!

Projekt został zrealizowany w ramach zadania publicznego „Senat – Polonia 2026”, współfinansowanego ze środków Kancelarii Senatu, realizowanego w zakresie opieki nad Polonią i Polakami za granicą. Partnerem i Operatorem zadania było Stowarzyszenie Odra–Niemen.

Jednym z głównych celów projektu „Kod Wilna: Piasecki i Giedroyc” było przybliżenie młodzieży sylwetek dwóch wybitnych postaci związanych z Wilnem – Sergiusza Piaseckiego i Jerzego Giedroycia – oraz ukazanie ich wpływu na historię, kulturę i dziedzictwo Polski oraz Wileńszczyzny. Zamiast tradycyjnych wykładów uczestnicy poznawali ich biografie poprzez aktywne metody pracy, rozwijając jednocześnie wiedzę historyczną, kreatywność, umiejętność współpracy oraz kompetencje medialne.

Pierwszym etapem projektu było poznanie niezwykłego życiorysu Sergiusza Piaseckiego – pisarza, żołnierza, wywiadowcy, przemytnika i żołnierza Armii Krajowej. Uczestnicy odkrywali kolejne etapy jego życia, analizując fakty historyczne oraz ciekawostki, które pokazywały, jak skomplikowane były losy mieszkańców Wileńszczyzny w pierwszej połowie XX wieku.

Podczas pobytu w Wilnie młodzież odwiedziła Cmentarz na Rossie, gdzie przy Mauzoleum Matki i Serca Syna porównywała życiorysy Sergiusza Piaseckiego i Józefa Piłsudskiego. Uczestnicy rozmawiali o tym, co łączyło obie postacie – przywiązanie do Wileńszczyzny, służbę dla Polski oraz walkę o niepodległość – a także o różnicach wynikających z ich odmiennych dróg życiowych. Spotkanie z historią w autentycznej przestrzeni Wilna pozwoliło lepiej zrozumieć wydarzenia, o których wcześniej czytali.

Kolejnym zadaniem było przygotowanie krótkich materiałów filmowych przedstawiających najważniejsze wydarzenia z życia Sergiusza Piaseckiego. Uczestnicy samodzielnie wybierali miejsca nagrań, planowali ujęcia oraz opowiadali historię bohatera własnymi słowami. Dzięki temu nie tylko utrwalali wiedzę historyczną, ale rozwijali również umiejętności wystąpień publicznych, pracy przed kamerą i tworzenia materiałów audiowizualnych.

W atrakcyjnej formie została przeprowadzona także edukacyjna gra „50-tka”. Zadaniem uczestników było odnalezienie oraz właściwe uporządkowanie haseł związanych z życiorysami Sergiusza Piaseckiego i Jerzego Giedroycia. Gra wymagała współpracy, logicznego myślenia oraz wykorzystania wiedzy zdobytej podczas wcześniejszych zajęć. Nauka połączona z rywalizacją sprawiła, że młodzież z dużym zaangażowaniem utrwalała poznane informacje.

Drugą postacią projektu był Jerzy Giedroyc – redaktor, publicysta i twórca Instytutu Literackiego oraz paryskiej „Kultury”. Uczestnicy poznali jego działalność na rzecz zachowania wolnego słowa, wspierania polskiej kultury na emigracji oraz budowania dialogu pomiędzy narodami Europy Środkowo-Wschodniej.

Aby lepiej zrozumieć obie postacie, młodzież pracowała zespołowo nad plakatem „Kod Wilna: Piasecki i Giedroyc”. Zadaniem było przedstawienie podobieństw i różnic pomiędzy bohaterami za pomocą symboli, rysunków i haseł. Powstałe plakaty pokazały, że choć Piasecki i Giedroyc wybrali zupełnie różne drogi życiowe, łączyły ich wspólne wartości: umiłowanie wolności, odpowiedzialność za Polskę, silny związek z Wilnem oraz przekonanie, że słowo i kultura mogą zmieniać rzeczywistość.

Ważnym elementem programu były również warsztaty w Wilnie poświęcone tworzeniu filmu i reportażu. Uczestnicy poznali podstawowe zasady budowania opowieści, planowania ujęć, pracy z kamerą oraz przygotowania materiałów reporterskich. Zdobytą wiedzę wykorzystali podczas dokumentowania działań projektowych oraz tworzenia własnych relacji z realizowanych zadań.

Zwieńczeniem części edukacyjnej była gra terenowa, podczas której uczestnicy rozwiązywali zadania odnoszące się do historii Wilna, postaci Sergiusza Piaseckiego i Jerzego Giedroycia oraz miejsc związanych z ich działalnością. Gra wymagała współpracy, orientacji w przestrzeni miasta, analizowania wskazówek oraz wykorzystywania wiedzy zdobytej podczas całego projektu.

Realizacja wszystkich działań pokazała, że połączenie historii z aktywnymi metodami edukacji – filmem, grami, warsztatami, pracą plastyczną i zadaniami terenowymi – znacząco zwiększyło zaangażowanie uczestników. Młodzież nie tylko poznała biografie dwóch wybitnych postaci związanych z Wilnem, ale również nauczyła się samodzielnie interpretować wydarzenia historyczne, współpracować w grupie, tworzyć materiały multimedialne oraz świadomie korzystać z dziedzictwa kulturowego. Projekt w pełni zrealizował założone cele edukacyjne, rozwijając kompetencje obywatelskie, społeczne, komunikacyjne i medialne uczestników.

Realizacja projektu była możliwa dzięki wsparciu finansowemu Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie. Serdecznie dziękujemy za zaufanie oraz dofinansowanie inicjatywy, która umożliwiła młodzieży poznanie wspólnego dziedzictwa historyczego i kulturowego Polski oraz Litwy. Dzięki otrzymanemu wsparciu uczestnicy mogli zdobywać wiedzę poprzez aktywne metody edukacji, rozwijać swoje kompetencje społeczne i medialne oraz odkrywać Wilno jako miejsce szczególnie ważne dla historii i tożsamości obu narodów. Jesteśmy przekonani, że zdobyte doświadczenia pozostaną z młodymi ludźmi na długo i będą inspiracją do dalszego poznawania historii oraz pielęgnowania polskiego dziedzictwa na Litwie.

Projekt został dofinansowany ze środków Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie.

Koordynator projektu Łucja Dudojć

Śmiech dzieci, wspólne wyzwania, aktywny wypoczynek i mnóstwo niezapomnianych chwil – tak można podsumować letni obóz zorganizowany przez Stowarzyszenie „Europejskie Innowacje” w ramach projektu „Aktywny wypoczynek i rozwój umiejętności życiowych”, współfinansowanego przez Samorząd Rejonu Solecznickiego. Uczestnikami obozu były dzieci z Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach, które przez sześć dni rozwijały swoje umiejętności, odkrywały nowe zainteresowania i aktywnie spędzały wakacyjny czas.

Obóz rozpoczął się wspólnym udziałem we Mszy Świętej, po której przyszedł czas na wzajemne poznanie się i budowanie zespołu. Liczne gry integracyjne, zabawy „na przełamanie lodów” oraz wspólne ustalenie zasad sprawiły, że już od pierwszych godzin uczestnicy poczuli się częścią jednej drużyny. Kolejne dni przyniosły wiele okazji do rozwijania współpracy, odpowiedzialności i wzajemnego zaufania poprzez gry zespołowe oraz zadania wymagające wspólnego działania.

Program obozu obfitował w aktywności ruchowe i kreatywne. Dzieci uczestniczyły w grach terenowych, rywalizowały podczas zabaw zespołowych, korzystały z dużych drewnianych gier plenerowych, puszczały ogromne bańki mydlane, brały udział w zabawach sportowych oraz emocjonującej grze „50-tka”, która wymagała dobrej komunikacji i współpracy całej grupy. Nie zabrakło również pływania pontonem, wspólnych zabaw na świeżym powietrzu oraz wieczornych spotkań integracyjnych.

Nie zabrakło także ciekawych zajęć edukacyjnych. Podczas warsztatów „Ziemia – planeta życia” uczestnicy poznawali tajemnice naszej planety, wykonywali doświadczenia laboratoryjne z wodą, powietrzem i suchym lodem oraz odkrywali, jak fascynujący potrafi być świat nauki. Z kolei podczas drugiej edukacji dzieci dowiedziały się, jak wszechstronnym i cennym surowcem jest piasek kwarcowy, poznały jego zastosowanie w przemyśle i sztuce, a na zakończenie samodzielnie wykonały wyjątkowe szklane ozdoby. Zajęcia pokazały, że nauka najlepiej smakuje wtedy, gdy można wszystkiego dotknąć, sprawdzić i doświadczyć samemu.

Zgodnie z założeniami projektu ważnym elementem programu było również rozwijanie umiejętności życiowych. Każdy dzień stwarzał okazję do nauki komunikacji, rozwiązywania problemów, podejmowania decyzji oraz wzajemnego wspierania się. Poprzez wspólne zadania, zabawy i codzienne obowiązki uczestnicy uczyli się odpowiedzialności, samodzielności oraz budowali pewność siebie. Nie zabrakło także czasu na relaks – dzieci mogły korzystać z jacuzzi i łaźni, a wspólne chwile sprzyjały rozmowom, integracji i zacieśnianiu nowych przyjaźni.

Choć pogoda w tym roku nie zawsze była łaskawa i przez większość pobytu towarzyszył nam deszcz, uczestnikom nie brakowało dobrego humoru. Organizatorzy zadbali o to, aby każdy dzień był wypełniony ciekawymi aktywnościami, dzięki czemu kapryśna aura nie przeszkodziła we wspólnej zabawie ani w realizacji programu.

Bazą obozu było gościnne gospodarstwo agroturystyczne „Merkio aidas”. Serdecznie dziękujemy jego gospodarzom za ciepłe przyjęcie, życzliwość oraz stworzenie doskonałych warunków do wypoczynku, integracji i realizacji bogatego programu obozu.

Słowa podziękowania kierujemy również do wolontariuszy z drużyny SDH STEP, którzy z ogromnym zaangażowaniem wspierali organizację zajęć, prowadzili gry i zabawy oraz pomagali tworzyć bezpieczną i przyjazną atmosferę przez cały czas trwania obozu.

Realizacja projektu była możliwa dzięki wsparciu finansowemu Samorządu Rejonu Solecznickiego, który dofinansował organizację letniego wypoczynku dla dzieci. Dzięki temu uczestnicy mogli przeżyć tydzień pełen przygód, zdobyć nowe doświadczenia, rozwinąć umiejętności społeczne i życiowe oraz przekonać się, że wakacje mogą być jednocześnie czasem świetnej zabawy i wartościowej nauki. Do domów wrócili bogatsi o nowe przyjaźnie, piękne wspomnienia i doświadczenia, które z pewnością pozostaną z nimi na długo.

Koordynator projektu
Łucja Dudojć

W dniach 8–14 czerwca 2026 r. w Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach odbyły się półkolonie „Polski język, wspólna tożsamość” – wypoczynek z językiem polskim w miejscu zamieszkania dla uczniów polskich szkół na Litwie (Region A). W wydarzeniu uczestniczyło 30 uczniów klas 1–4, którzy przez cały tydzień rozwijali swoje umiejętności językowe, poznawali historię i kulturę regionu oraz aktywnie spędzali czas.

Organizatorem projektu było Stowarzyszenie Odra–Niemen, natomiast wykonawcą Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach. Zadanie zostało dofinansowane przez Instytut Rozwoju Języka Polskiego ze środków budżetu państwa w ramach konkursu „Wypoczynek z językiem polskim w miejscu zamieszkania dla uczniów polskich szkół na Litwie”.

Program półkolonii został przygotowany tak, aby nauka języka polskiego odbywała się w naturalny i atrakcyjny sposób – poprzez wycieczki, warsztaty, spotkania edukacyjne, zajęcia sportowe oraz działania artystyczne.

Już pierwszego dnia uczestnicy integrowali się podczas gier i zabaw, poznawali najbliższą okolicę oraz spędzili aktywnie czas w Wilnie. Kolejne dni przyniosły wiele nowych doświadczeń – dzieci odwiedziły Centrum Imprez w Białej Wace, gdzie uczestniczyły w warsztatach tkactwa i plecionkarstwa, poznawały historię Jaszun oraz dziedzictwo Wileńszczyzny.

Dużym zainteresowaniem cieszyła się wizyta w Placówce Straży Granicznej w Trybońcach, podczas której uczniowie poznali specyfikę pracy funkcjonariuszy i zasady bezpieczeństwa. Z kolei warsztaty z kolorowym piaskiem pozwoliły rozwijać kreatywność i zdolności manualne.

Nie zabrakło również aktywności sportowych. W Centrum Rekreacji i Sportu im. W. Kozakiewicza rejonu solecznickiego dzieci uczestniczyły w sztafetach i grach zespołowych, rozwijając sprawność fizyczną oraz umiejętność współpracy. Program wzbogaciły także zajęcia w bibliotece oraz edukacyjne spotkanie w kawiarni „Idea”.

Wyjątkowym przeżyciem była wycieczka do Lawendowego Portu, gdzie uczestnicy poznali tajniki uprawy lawendy i obserwowali proces powstawania lawendowych mydełek. Nie zabrakło również spaceru po pachnących lawendowych polach oraz wspólnego posiłku.

W przedostatnim dniu półkolonii dzieci wyjechały do Wilna na seans filmowy „Rajd z Paryża do Dakaru”, a na zakończenie otrzymały pamiątkowe dyplomy.

Finałem tygodnia były rodzinne warsztaty „Laboratorium bliskości – rodzice i dzieci w działaniu”. Spotkanie stało się okazją do wspólnej zabawy, rozmów oraz budowania relacji między dziećmi i rodzicami. Wspólne zadania pokazały, jak ważne są wzajemne zaufanie, uważne słuchanie i czas spędzany razem.

Półkolonie były nie tylko okazją do aktywnego wypoczynku, ale przede wszystkim do rozwijania znajomości języka polskiego, wzmacniania więzi z polską kulturą oraz budowania poczucia wspólnoty i tożsamości narodowej. Uśmiechy uczestników i ich zaangażowanie były najlepszym dowodem na to, że nauka poprzez doświadczenie i wspólne przeżycia przynosi znakomite efekty.

Dziękujemy wszystkim partnerom, edukatorom, opiekunom i rodzicom za współtworzenie tego wyjątkowego tygodnia. Mamy nadzieję, że zdobyte doświadczenia i nowe przyjaźnie pozostaną z uczestnikami na długo.

Dofinansowano przez Instytut Rozwoju Języka Polskiego, ze środków budżetu państwa w ramach dotacji celowej na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia 27-04-2026 r., w ramach wykonywania zadania zadania „Polski język, wspólna tożsamość” – wypoczynek z językiem polskim w miejscu zamieszkania dla uczniów polskich szkół na Litwie (Region A)

Wartość dofinansowania 184 000 zł, całkowita wartość zadania 197 200 zł

Koordynator Beata Zarumna

Kończący się rok szkolny był czasem wielu doświadczeń, które pozwoliły uczniom klas 7–8 rozwijać swoje zainteresowania, zdobywać nowe umiejętności oraz budować relacje z rówieśnikami.

Każdy dzień przynosił nowe wyzwania, ale także okazje do nauki, współpracy i odkrywania własnych możliwości. Uczniowie aktywnie uczestniczyli w życiu szkoły, angażując się w różnorodne przedsięwzięcia, wydarzenia i inicjatywy.

Zakończenie roku to moment, w którym warto docenić wysiłek włożony w codzienną pracę oraz cieszyć się z osiągniętych postępów. To również czas podziękowań dla nauczycieli, rodziców i wszystkich, którzy wspierali młodzież na drodze do realizacji celów.

Przed nami wakacje – czas odpoczynku, przygód i nowych inspiracji. Niech będą one pełne radości, ciekawych doświadczeń i chwil spędzonych w gronie najbliższych. Życzymy wszystkim bezpiecznego lata oraz wielu powodów do uśmiechu.

Do zobaczenia po wakacjach!

Dobiegł końca kolejny rok szkolny, pełen nauki, nowych doświadczeń i wspólnych chwil. Uczniowie klas 5–6 przez ostatnie miesiące rozwijali swoje umiejętności, zdobywali wiedzę oraz uczestniczyli w wielu ciekawych wydarzeniach szkolnych.

Miniony rok był czasem wyzwań, ale także sukcesów i osiągnięć. Dzięki zaangażowaniu uczniów, nauczycieli i rodziców udało się stworzyć przyjazną atmosferę sprzyjającą nauce i rozwojowi. Nie zabrakło również wycieczek, konkursów oraz projektów, które wzbogaciły szkolną codzienność.

Z okazji zakończenia roku szkolnego wszystkim uczniom gratulujemy wytrwałości i osiągniętych wyników. Życzymy bezpiecznych, słonecznych i pełnych niezapomnianych wrażeń wakacji. Niech letni odpoczynek będzie okazją do nabrania sił, rozwijania pasji oraz spędzania czasu z rodziną i przyjaciółmi.

Do zobaczenia we wrześniu!