Aktualności
Z serca dla Babci i Dziadka
„Babcia i Dziadek to skarb największy – pełni miłości, cierpliwości i ciepła.”
Dzisiejszy dzień w klasach początkowych upłynął w wyjątkowo radosnej i serdecznej atmosferze. Z okazji Dnia Babci i Dziadka szkołę odwiedzili niezwykli goście – ukochane babcie i dziadkowie naszych uczniów. Już od progu dało się wyczuć świąteczny nastrój, a uśmiechy nie schodziły z twarzy ani dzieciom, ani dorosłym.
Dla gości przygotowana została świąteczna impreza, podczas której uczniowie zaprezentowali swoje talenty artystyczne. Były wiersze, piosenki oraz tańce, które wzruszyły publiczność i wywołały gromkie brawa. Następnie odbyły się miłe spotkania w salach lekcyjnych, gdzie wnuki mogły spędzić czas ze swoimi dziadkami, porozmawiać i wspólnie celebrować ten wyjątkowy dzień.
Na zakończenie pragniemy serdecznie podziękować organizatorom, nauczycielom oraz wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie pięknego koncertu i całej uroczystości. Dziękujemy również babciom i dziadkom za obecność, uśmiech i ogrom ciepła, którym obdarzyli nas tego dnia. To było niezapomniane spotkanie, które na długo pozostanie w naszych sercach.
Wizyta uczniów gimnazjum w Domu Opieki Społecznej we wsi Czużakampie z okazji Dnia Babci i Dziadka
Z okazji Dnia Babci i Dziadka uczniowie naszego gimnazjum wraz z pedagogami socjalnymi L. Szuszkiewicz i Ż. Bobin wybrali się z wyjątkową wizytą do Domu Opieki Społecznej we wsi Czużakampie. Celem wyjazdu było sprawienie radości seniorom, okazanie im szacunku oraz wspólne świętowanie jednego z najpiękniejszych dni w roku.
Dziewczęta z zespołu „Solczanka” przygotowały koncert artystyczny, na który złożyły się kolędy oraz występ muzyczny na skrzypcach w wykonaniu uczennicy klasy 5c A. Akbasz. Program został nagrodzony gromkimi brawami, a na twarzach podopiecznych domu opieki pojawiły się uśmiechy i wzruszenie. Uczniowie z ogromnym zaangażowaniem zaprezentowali swoje talenty, wkładając w występ wiele serca.
Po części artystycznej nastąpił moment wręczania upominków oraz własnoręcznie wykonanych prezentów. Każdy z nich był symbolem pamięci, życzliwości i wdzięczności wobec osób starszych.
Wyjazd do Domu Opieki Społecznej był dla uczniów cenną lekcją empatii, wrażliwości i szacunku dla starszego pokolenia. Takie spotkania pokazują, jak niewiele potrzeba, by sprawić komuś radość, a jednocześnie uczą młodych ludzi otwartości i odpowiedzialności społecznej. Z pewnością ta wizyta na długo pozostanie w pamięci zarówno uczniów, jak i seniorów.
Serdecznie dziękujemy Administracji Domu Opieki Społecznej za ciepłe, życzliwe i pełne otwartości przyjęcie naszej młodzieży. Dziękujemy również Dyrekcji gimnazjum oraz panu Tadeuszowi Romanowskiemu za pomoc w organizacji wizyty.
Talenty nagrodzone – wyróżnienia na XXXII Międzynarodowym Festiwalu Kolęd i Pastorałek
Z ogromną radością i dumą gratulujemy wyróżnień zdobytych podczas XXXII Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek im. Księdza Kazimierza Szwarlika w Będzinie.
To piękny dowód talentu, wrażliwości muzycznej oraz pracy włożonej w przygotowania!
Kategoria: soliści – dzieci młodsze
Serdeczne gratulacje dla uczennicy naszego gimnazjum Złaty Izabeli Aksamit (reprezentowała Szkołę Sztuk Pięknych im. S. Moniuszki w Solecznikach). Jej występ zachwycił jury i publiczność, a artystyczna dojrzałość tak młodej solistki zasługuje na szczególne uznanie.
Podziękowania i gratulacje również dla kierownik Tatjany Ulbin za wspaniałe prowadzenie i wsparcie.
Kategoria: duety i tercety
Wielkie brawa dla duetu Damiana Bazylytė i Emilii Chaczkowskiej. Ich wspólne muzykowanie było pełne harmonii, emocji i świątecznego ducha, co zostało docenione wyróżnieniem festiwalowym.
Gratulacje dla kierownik Elwiry Uczkuronis za profesjonalne przygotowanie zespołu.
Życzymy dalszych sukcesów, niegasnącej pasji do muzyki i kolejnych pięknych chwil na scenie – niech kolęda i pastorałka nadal łączą serca i pokolenia!
Pozytywne zakończenie roku w Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach
W ramach programu „Bon dla Nauczyciela Polonijnego” wsparcie otrzymało 32 nauczycieli naszego Gimnazjum. Inicjatywa realizowana jest przez Fundację „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego, natomiast jej finansowanie zapewnia Instytut Rozwoju Języka Polskiego im. św. Maksymiliana Marii Kolbego ze środków budżetu państwa.
Łączna wartość przyznanych środków wynosi 30 400,00 zł. Fundusze te zostaną przeznaczone na rozwój kompetencji zawodowych nauczycieli, udział w szkoleniach oraz podnoszenie jakości pracy dydaktycznej.
Dyrekcja oraz nauczyciele Gimnazjum wyrażają wdzięczność instytucjom realizującym program za udzielone wsparcie, które sprzyja dalszemu rozwojowi szkoły oraz umacnianiu roli języka polskiego w procesie edukacyjnym.
Sfinansowano przez Instytut Rozwoju Języka Polskiego ze środków budżetu państwa.
Mundur to nie tylko strój – to znak służby, wspólnoty i dumy
Dzięki otrzymanemu dofinansowaniu oraz wsparciu Stowarzyszenia „Węzeł Przyjaźni” nasze środowisko harcerskie w Solecznikach może dziś godnie reprezentować ruch harcerski podczas wielu ważnych wydarzeń i uroczystości.
Jednolite umundurowanie, zakupione w ramach projektu, pozwala harcerzom i zuchom z 8. Solecznickiej Drużyny Harcerskiej „Zodiak” oraz 7. Solecznickiej Drużyny Harcerzy „Step” brać aktywny udział w przedsięwzięciach, które budują wspólnotę i wzmacniają harcerską tożsamość.
W mundurach jesteśmy obecni m.in.:
🎄 podczas wizyt u seniorów przed Świętami Bożego Narodzenia,
🕯️ w trakcie przekazywania Betlejemskiego Światła Pokoju do urzędów i kościołów,
🏕️ podczas zimowiska i biwaków,
⛪ na Mszach Świętych i uroczystościach patriotycznych,
🤝 oraz wielu innych wydarzeniach lokalnych i harcerskich.
To właśnie dzięki takim inicjatywom młodzież może rozwijać się w duchu służby, odpowiedzialności i wartości patriotycznych, a harcerstwo w Solecznikach zyskuje coraz większe znaczenie w życiu lokalnej społeczności.
Zadanie zostało dofinansowane w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą w 2025 roku.
Dziękujemy za wsparcie – to inwestycja w młode pokolenie i przyszłość harcerstwa w Solecznikach!
Prezes Stowarzyszenia
Beata Zarumna
Czas wspólnego bycia – świąteczny dzień w naszej szkole
Czy można sprawić, by zwykły dzień w szkole zamienił się w prawdziwą świąteczną opowieść?
Dzisiejszego dnia stało się to możliwe! W tym wyjątkowym, magicznym czasie oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia dzisiejsze lekcje ustąpiły miejsca radości, a szkolne gabinety zamieniły się w ciepłe przestrzenie klasowych spotkań.
Zamiast codziennych zajęć pojawiły się ciekawe aktywności, wspólne rozmowy, oglądanie świątecznych filmów, śpiewanie kolęd oraz różnorodne zabawy i konkursy. Całości towarzyszyła swobodna, przyjazna atmosfera, która sprzyjała integracji i budowaniu dobrych relacji.
Dzień wypełniony uśmiechem, swobodą i dobrą energią, który pozwolił nam na chwilę zwolnić i po prostu pobyć razem, przypominając jednocześnie, jak ważne są relacje, rozmowa oraz wspólne przeżywanie wyjątkowych chwil w szkolnej codzienności.
Na zakończenie życzymy wszystkim magicznych, pełnych ciepła Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęśliwego i pomyślnego Nowego Roku — niech przyniesie zdrowie, radość i spełnienie marzeń!
Tischnerowska przygoda – wyprawa w poszukiwaniu wartości
Za nami niezwykły 2025 rok. Za nami niezwykły projekt, w którym polska młodzież Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach (Litwa) miała okazję wyruszyć do Polski śladem ks. Józefa Tischnera. Podczas tej wyjątkowej podróży młodzi uczestnicy poznawali nie tylko miejsca związane z życiem i działalnością Tischnera, ale przede wszystkim wartości, które głosił: wolność, solidarność, dialog i odpowiedzialność za drugiego człowieka. To była prawdziwa lekcja życia – spotkanie z kulturą, historią i filozofią, które pozwoliło młodzieży odkryć, jak aktualne są idee Tischnera we współczesnym świecie.
Dziękujemy wszystkim, którzy wsparli realizację tego projektu i sprawili, że ta wyprawa stała się niezapomnianym doświadczeniem dla naszej młodzieży.
Do zobaczenia w 2026 roku!
Jasełka „Anielskie kłopoty”
Czy jasełka w szkole to tylko pielęgnowanie tradycji? Otóż nie. To kolejny raz przypomnienie wartości, które są ukrywane przez reklamę zakupów świątecznych, przez chęć uszczęśliwienie bliskich przez prezenty, przez nasze wrodzone lenistwo. To próba wymuszenia zastanowienia się nad tym, co ważne dla człowieka, co określa jego tożsamość, a są to MIŁOŚĆ, RODZINA, WIARA, DOBRO.
Czym się różniły tegoroczne jasełka od jasełek z ubiegłego roku? Ubiegłoroczne „Betlejemskie cuda” pokazały w utrwalony przez wieki w bożonarodzeniowych przedstawieniach sposób walkę dobra ze złem: diabły mącą, by nie dopuścić do urodzenia się Jezusa, mają pomocnika – Heroda. W tym roku obserwowaliśmy te same wydarzenia oczami aniołów, co podkreśla nazwa „Anielskie kłopoty”. Aniołowie miały pełne ręce roboty, bo należało po naradzie z Bogiem wybrać rodzinę, przynieść wieść dla Maryi w taki sposób, by podjęła decyzję urodzenia Syna Bożego, „namówić” Józefa, by hodował nieswoje dziecko, znaleźć miejsce w Betlejem w skromnej szopce pasterskiej, pasterze pomagają aniołom… i tu się stara historia przerywa, aktorzy przenoszą nas do dzisiejszego świata. Świata, w którym człowiek zagubił się i zdezorientował, co jest ważne dla niego. Chociaż już dwa miesiące o nadejściu Bożego Narodzenia głoszą reklamy w telewizji, supermarketach, na bilbordach, aniołowie mają mu przypomnieć, że nie pieniądze, prezenty, smaczne jedzenie, kariera i popularność są najważniejsze w życiu, mają pomóc człowiekowi odnaleźć na nowo drogę do Betlejem, czyli oczyścić w swojej duszy „chlew”, by – jak to zinterpretował honorowy gość jasełek, ksiądz proboszcz – chlew stał się miejscem godnym, w którym może się urodzić Bóg. W jasełkach bohaterom udało się godnie przyjąć Jezusa w swoich sercach, niszczą mur grzechów, oddzielający człowieka od czystości Narodzenia Pana.
Nie ma teatru bez widza. Widz decyduje o odbiorze dzieła. To jego reakcja współtworzy klimat oglądania i rozumienia tego, co się dzieje na scenie. 22 grudnia trzykrotnie rozegrała się historia oczyszczenia dusz ludzkich i spotkania Nowonarodzonego. Słowa, działania na scenie wydawało się były takie same, ale inaczej odbierane. Dziękujemy uczniom klas początkowych i paniom za piękny odbiór dość długiego przedstawienia, bo całą godzinę dzieci dość cierpliwie oglądały i słuchały, a przecież są na etapie uczenia się „demokracji w teatrze”: szacunku wzajemnego widzów i aktorów. Każde przedstawienie kończyło się swoistym podsumowaniem: kontynuowała dialog z widzami pani dyrektor Irena Wolska, rozmawiając z uczniami, co dla nich jest ważniejsze, przypominając o sile miłości, wdzięczności, przebaczenia. Piękną historię o tym, że dzielenie się jest większe od otrzymywania czy brania opowiedział ksiądz wikary Mirosław Jan Domański. Trudniej się grało dla uczniów klas 5-8. Przyzwyczajeni do natychmiastowego podzielenia się wrażeniami (co sugeruje oglądanie krótkich tik-toków oraz dopuszczalne jest w kinie) nie potrafili w skupieniu nawiązać dialogu myśli i uczuć między widzem i aktorem. Nie wszyscy, ale ci „niby cicho rozmawiający” przeszkadzali się skupić innym. Piękna interakcja zaś wytworzyła się między widzami i aktorami podczas występu dla uczniów klas gimnazjalnych. Wspaniała energia wirowała na sali. W takiej atmosferze pięknym i naturalnym zakończeniem spotkania było błogosławieństwo księdza proboszcza Stanisława Maciutkiewicza i przełamanie się opłatkiem.
Nie ma jasełek bez kolęd. Mocnym akcentem zaznaczyły się kolędy wykonane przez zespół „Graciozo” pod kierownictwem Tatjany Ulbin. „Solczanka” błyszczała od ludowych strojów i wzruszających kolęd, które wraz z zespołem przygotowała Elwira Uczkuronis. Zanim aniołowie przyszli do pasterzy, młodzi tancerze przeistoczyli się w owce i pokazali wspaniały taniec owiec na łące, a panowanie mocy ciemnych sił zaprezentował taniec starszych dziewczyn „Solczanki”. Oprawę taneczną przygotowała Bożena Danielė.
Dziękuję koleżankom nauczycielkom za współpracę w przygotowaniu jasełkowego przedstawienia. A najbardziej się cieszę, że są młodzi ludzie gotowi ofiarować swój czas i wysiłek, by przygotować święto dla całego gimnazjum. Słowa szczerego uznania dla aktorów szkolnego teatru „Azyl” i uczniów, którzy dołączyli się do teatru, by „Anielskie kłopoty” zostały rozwiązane i znalazły drogę do serc ludzkich.
Lilia Kutysz, reżyser teatru „Azyl”



































































LT
PL 



















