6 i 7 lutego w Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego odbyły się rejonowe eliminacje XXIX Olimpiady Literatury i Języka Polskiego. Do udziału w eliminacjach tegorocznej olimpiady polonistycznej w rejonie solecznickim zgłosiło się 13 uczniów, niestety 3 z nich nie uczestniczyło z powodu choroby. Olimpiada składała z dwóch etapów: pisemnego (wypracowanie, testy) oraz ustnego.

Nasze gimnazjum pomyślnie reprezentowali Erika Tyszkiewicz z klasy GIVb i Ronald Dudziński z klasy GIIIa, zajęli ex aequo drugie miejsce. Życzę pomyślności, szczęścia i natchnienia podczas eliminacji finałowych, które odbędą się w dniach 15–17 marca w Wilnie. Tegorocznym gospodarzem krajowych olimpijskich zmagań będzie Litewski Uniwersytet Edukologiczny. Uroczystość ogłoszenia wyników i wręczenia nagród odbędzie się w Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wilnie.

Lilia Kutysz, nauczycielka języka polskiego

Ile razem dróg przebytych

Ile ścieżek przedeptanych

Ile w trudzie nieustannym

Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń.

Chciałbym wszystkie takie chwile

Ocalić od zapomnienia…

K.I. Gałczyński

„Nie wrócą te lata jak pamięć niewierna, / Gdy wrócą wspomnieniem, cóż to da” – śpiewa Irena Jarocka. Cóż to da? „Żyj chwilą“ – żyj dniem dzisiejszym, kontynuuje piosenkarka… A jednak coś nas pędzi, goni, by się zanurzyć w czar szkolnych (z pozycji człowieka dojrzałego – beztroskich) lat.

Cóż to da? Pewnie dużo daje, skoro co roku sala „trzeszczy w szwach” podczas spotkań absolwentów, skoro tyle pięknych słów mówią byli uczniowie w adres nauczycieli, dyrekcji, szczególnie adorowani są w tym dniu wychowawcy. Dorośli wychowankowie znajdują słowa i siłę ducha, by przeprosić z głębi serca za kłopoty i psoty, a nauczyciele z łagodnym uśmiechem przypominają te dziecięce figle i naprawdę nie mają żalu do swoich dorosłych uczniów, a tylko wielki sentyment i wzruszenie, bo po wspomnieniach każdej promocji „wzrasta wilgotność powietrza” i panie raz po raz ocierają zroszone wzruszeniem oczy, starając się ukryć emocje.

Cóż to da? Radość spotkania dawnych przyjaciół, przypomnienie wspaniałych chwil, zapomnienie o kłopotach dnia codziennego, a też możliwość poproszenia o przebaczenie u koleżanki czy kolegi za wyrządzone przykrości, dokuczanie… I to jest piękne. A jak ciekawie się dowiedzieć, co się dzieje u ludzi, z którymi spędziłeś 10, 11 lub 12 lat!

Pierwsza sobota lutego jest wielkim świętem i odpowiedzialnym wyzwaniem dla gimnazjum. W tym roku czekaliśmy na absolwentów, którzy ukończyli szkołę 50 lat wstecz. Niestety, klasa nie zorganizowała się na spotkanie. Absolwenci zaś innych jubileuszowych promocji chętnie dzielili się wrażeniami, tradycyjnie wychodząc przed salę. Wspomnienia przeplatały się koncertem przyszykowanym przez uczniów pod opieką i kierownictwem nauczycieli: Elwiry Uczkuronis i Bożeny Daniele. Maturzyści zaprezentowali wspaniały walc, podczas którego dziewczyny tańczyły w pięknych sukienkach udostępnionych przez salon „Afrodyta”, rozweselili publiczność scenką, opisującą sytuację współczesnej oświaty. Rzęsiste zasłużone brawa dostali chłopacy za piosenkę o spotkaniu kolegów z klasy, ale nie w ławkach, a gdzieś przy stolikach. Nikt nie został obojętny na czar męskich głosów. Nie gorzej wypadł zespół wokalny dziewczyn, z estetycznym uwielbieniem wysłuchano piosenki „Gintarai”. Wesołe, świetnie z wigorem wykonane tańce również podobały się publiczności. Młodsza grupa taneczna wystąpiła w nowych strojach smerfów. „Solczanka“, jak zawsze, okazała się na wysokim poziomie artystycznym.

Wielką radość sprawiła swoim występem utalentowana absolwentka Justyna Klemiato. Cieszymy się, gdy absolwenci wyrażają chęć włączenia się do programu artystycznego, chęć pokazania, że czas spędzony w szkole na próbach nie poszedł na marne, mają odwagę i chęć w ten sposób jeszcze raz podziękować szkole i nauczycielom. Miło było posłuchać poezji naszej absolwentki Teresy Markiewicz. Podarowała ona dla naszego gimnazjum kilka tomików swojej poezji.

Po koncercie absolwenci odwiedzili swoje klasy, przymierzyli się do ławek, wrócili wspomnieniami do szkolnych lat… i przysięgli sobie po roku, po 5 latach znów się spotkać w auli gimnazjum w pierwszą sobotę lutego.

Lilia Kutysz,  absolwentka 25 promocji Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w  Solecznikach

[nggallery id=1465]

Więcej zdjęć – Facebook

25 stycznia uczniowie 4b klasy na zaproszenie nauczyciela fizyki i autora jednego z podręczników do nauki tego przedmiotu pana Petrasa Lozdy odwiedzili pracownię fizyki.

Nietradycyjna lekcja została poprzedzona starannym przygotowaniami uczniów, którzy poznali życiorysy słynnych fizyków i ich wynalazki, a także wykonali prezentację, która została przedstawiona podczas zajęcia.

Pan Petras, natomiast, opowiedział o soczewkach, aparacie fotograficznym oraz prądzie. Uczniowie obejrzeli doświadczenie z laserem i światłem.

Serdecznie dziękujemy panu Petrasowi za bardzo ciekawą lekcję, podczas której świat fizyki odsłonił rąbek tajemnicy.

Wychowawczyni 4b klasy Łucja Dudojć

[nggallery id=1475]

Święta Bożonarodzeniowe już minęły. Karnawał trwa, wkótce nastąpią Zapusty, ale zanim to nadejdzie…

Istnieje w naszym gimnazjum bardzo piękna tradycja – odwiedzanie starszych, samotnych osób.

Jak co roku w okresie świątecznym wokalna grupa zespołu ,,Solczanka“ wraz z uczniami gimnazjum na czele z panią Leokadią Palewicz odwiedziła Dom Opieki nad Osobami Starszymi w Czużekompiach.

Popłynęły dźwięki muzyki, obecnych na sali ogarnął świąteczny nastrój, a wspólne śpiewanie kolęd i z serca darowane upominki przypomniały nam, że jeszcze święta trwają. Cieszyliśmy się wspólnie tymi krótkimi chwilami naszego spotkania. Są one bardzo ważne dla nas, przypominając, że darem jest czas, który szybko mija. Są też potrzebne tym osobom, które tam mieszkają, bowiem my dla nich jesteśmy wspomnieniem ich młodości i szczęścia. Do spotkania za rok!

Elwira Uczkuronis, kierownik zespołu „Solczanka“

[nggallery id=1445]

W roku 2018 słynny Republikański Konkurs Telewizyjny ,,Dainų dainelė“ odbędzie się już po raz 44. Konkurs odbywa się co 2 lata. Biorą w nim udział najmłodsi, jak również i uczniowie starszych klas z całęj Litwy. Konkurs składa się z kilku etapów: rejonowy, strefowy, republikański, po pokonaniu których laureaci wystąpią w Państwowym Teatrze Opery i Baletu w Wilnie. Na wszystkich etapach uczestników oceniają jurorzy – nauczyciele metodycy, eksperci, profesorzy od wokalu akademickiego. Na etapie republikańskim uczestników zawsze wita Virgilijus Noreika – słynny śpiewak operowy.

Udział w takim konkursie, gdzie się muzykę wykonuje na żywo, bez fonogramy i mikrofonów – to wielkie wyzwanie, jak też pokonanie własnych barier.

Duet z naszego gimnazjum Karolina Michajłowska i Gabriela Mockutie pokonał już etap rejonowy i wystąpił na etapie strefowym. Czy będzie przedłużenie? Myślę, że i tak już jesteśmy zwycięzcami. Serdecznie dziękuję Karolinie i Gabrieli za poświęcenie, za codzienne spotkania na próbach nie licząc swego czasu; dziękuję też Albertasowi Żołnierowiczowi za niezawodny akompaniament, który niewątpliwie dodał wspaniałego uroku, dziękuję serdecznie Katarzynie Żemoitin, mistrzyni od skrzypiec za piękne improwizacje.

Elwira Uczkuronis, nauczyciel muzyki, metodyk

[nggallery id=1425]

„…W świętą noc narodzenia Dzieciątka Bożego,

niech gwiazda nadziei wzejdzie dla każdego.

Niech Święta Rodzina do domów przybędzie

i przy waszym stole rodzinnym – usiądzie.”

Święta Bożego Narodzenia to wyjątkowy okres w roku, na który długo czekają nie tylko dorośli, ale również dzieci.

Zgodnie z wieloletnią tradycją tuż przed Bożym Narodzeniem w naszym gimnazjum odbyło się spotkanie opłatkowe oraz Jasełka.

Tegoroczne przedstawienie przyszykowali uczniowie klasy 3c na czele z wychowawczynią Ireną Grediuszko. Młodzi aktorzy przypomnieli wszystkim historię narodzin Jezusa Chrystusa, wcielając się – jak to zwykle podczas jasełek bywa – w role Maryi, Józefa, pasterzy, aniołów i mędrców. Uczniowie wcielili się w role z ogromnym zaangażowaniem. Przedstawienie to miało magiczny nastrój poprzez pięknie przygotowaną scenerię oraz stroje aktorów. Występ dostarczył widzom wiele wrażeń i wzruszeń.

Całość przedstawienia przeplatana była kolędami w wykonaniu zespołu „Solczanka“, tworząc niepowtarzalny klimat radości i refleksji.

Na zakończenie Pani Dyrektor Irena Wolska złożyła wszystkim świąteczne życzenia.

Organizatorzy

[nggallery id=1415]

Na przełomie listopada i grudnia w gimnazjum odbywała się wielka akcja charytatywna ,,Dobro nic nie kosztuje”. Najważniejszym celem akcji było pokazanie społeczności gimnazjum, jaką siłę stanowić może niewielka pomoc wielu ludzi i wspólne działanie dla dobra potrzebujących. Podczas kwesty zostało zebrane 682 euro. Dziękujemy klasom 1a,1b,2a, 2b, 3a, 3d, 4c, 5b, 5c,6b, 7a, 7b, 7c, 8a, 8b, 8c, GIa, GIb, GIIa, GIIIa,GIIIb, GIVb. Szczególnie chcielibyśmy wyróżnić uczniów: Roberta Chorużego 2b klasa, Jakuba Stefanowicza 2b klasa, Elanę Wysocką 8a klasa, Danielę Warsocką 4c klasa, którzy ofiarowali w swoim imieniu dosyć pokazną sumę pieniężną.

250 euro zostało przekazane do Hospicjum Błogosławionego ks. Michała Sopoćki, 250 euro do Filii Wileńskiego Szpitalu działu dziecięcego w Santaryszkach, powyżej 150 euro zostanie wykorzystane na zakup prezentów dla osób starszych i samotnych w Domu Opieki we wsi Czużakampies.

Dziękujemy wszystkim darczyńcom: uczniom, nauczycielom, pracownikom gimnazjum, rodzicom, którzy włączyli się do akcji i okazali prawdziwe chrześcijanskie miłosierdzie.

Organizator akcji, pedagog socjalny Lucja Szuszkiewicz

Grupa uczniów polskich szkół Wilna, Trok, rejonu wileńskiego, Solecznik i trzy nauczycielki na czele z przewodniczką panią Danutą Bernatowicz 11 grudnia 2017 roku z rana wjechała z na teren Białorusi. Pierwszą niespodziankę uczyniła pogoda: z jesiennej dość ciepłej pogody wjechaliśmy do królestwa zimy. Spotkał nas mróz i śnieg.

Mińsk sprawił niesamowite wrażenie. Zadziwiająca przestrzeń, szerokie, pięknie oświetlone ulice, wysokie budynki, monumentalność i czystość. Miasto podczas drugiej wojny światowej było zburzone, lecz zostało odbudowane. Z tego powodu nie ma uroku starówki, można doszukać się tylko pewnych elementów. Przewodnik zaprowadził nas przede wszystkim do pomnika Adama Mickiewicza. Znajduje się pomnik przy skwerze, który nosi imię naszego Wieszcza. Został odsłonięty w 2003 roku. Po moście weszliśmy na sztuczną wyspę w centrum miasta, nazywaną Wyspą Męstwa i Smutku lub Wyspą Łez, znajduje się tam niewielka kaplica – pomnik poświęcony żołnierzom białoruskim poległym w Afganistanie. Zwiedziliśmy między innymi Czerwony Kościół, Sobór św. Ducha, siedzieliśmy na grającej ławce Chopina, przy ratuszu obejrzeliśmy pomnik – ławkę S. Moniuszki i jego przyjaciela dramaturga W. Dunina-Marcinkiewicza. Podziwialiśmy okazałość Mińska z ostatniego piętra gmachu Białoruskiej Biblioteki Narodowej.

Po wygodnym noclegu w hotelu Sport Time i pysznym śniadaniu wyjechaliśmy do Miru. Wiele się słyszało o zamku w Mirze, który pradwopodobnie posłużył Mickiewiczowi za pierwowzór zamku Horeszków. Mirski zamek zdumiał swą okazałością, wielkością, świeżością kolorów. Lecz nie spodziewaliśmy się, że czekają na nas jeszcze niespodzianki w mieście Radziwiłłów – Nieświeżu. Realność przeszła najśmielsze oczekiwania. Wprawiały w oszałamiające zdumienie bogactwo i przepych ekspozycji w pałacu, wystrój wnętrz, a wszystko doprawiane niesamowitą opowieścią zakochanego w swojej pracy kustosza.

W grudniu szybko zapada zmierzch, więc gdy dotarliśmy do Nowogródka i zwiedziliśmy dom rodzinny Adama Mickiewicza, to pomnik Mickiewicza i wzgórze Kościuszki oglądaliśmy przy świetle telefonów. Na nocleg zatrzymaliśmy się w mieście Brzozówka (Beriozowka), mieście słynnym z huty szkła, wyrobów z kryształu.

13 grudnia zbliżaliśmy się ku granicy litewskiej i po drodze zwiedziliśmy zamek w Lidzie. Kustoszka (była nauczycielka) bardzo obrazowo przypomniała nam nie tylko dzieje książąt litewskich od Giedymina do Jagiełły i Witolda, ale też odwołała się do legendarnych związków zamku z powieścią poetycką „Grażyna”. W Bieniakoniach na chwilę przystanęliśmy przy grobie wielkiej miłości Adama – Maryli Wereszczakówny. Seweryn Wołosewicz, zaproponował poszerzyć wycieczkę o zwiedzenie Bolcienik, by obejrzeć dwór należący kiedyś do Puttkamerów, w którym mieszkała Maryla do śmierci męża. Mickiewicz zaś kilkakrotnie odwiedzał Marylę i Wawrzyńca w Bolcienikach. Były też tajne spotkania w pobliskim gaiku. Znaleźliśmy kamień, na którym Maryla i Adam podobno wyżłobili krzyż na znak swojej miłości. Na tym skończyło się zwiedzanie na terenie Białorusi, jeszcze zatrzymaliśmy się w Solecznikach przy pomniku Adama Mickiewicza i zwiedziliśmy Dworek Balińskich w Jaszunach.

Trzy dni minęły bardzo szybko. To były wyjątkowo bogate we wrażenia i informacje dni. Otrzymaliśmy od losu (za pośrednictwem Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna”) wielki prezent przedświąteczny: wycieczka była całkowicie nieodpłatna. Jesteśmy niezmiernie wdzięczni i gorąco dziękujemy „Macierzy Szkolnej” za zorganizowanie wycieczki.

Lilia Kutysz, nauczycielka języka polskiego

[nggallery id=1429]

Dziękujemy uczniom,
którzy wzięli udział w konkursie dzwoneczków noworocznych:

1. Gabriel Użalowicz 4a

2. Adriana Bogdiunaite 5a

3. Patrycja Juchniewicz 5c

4. Emilia Sinkiewicz 5c

5. Justyna Malinowskaja 5c

6. Daniel Miłosz 5b

7. Wiktorija Sinkiewicz 6b

8. Angelina Komiago 6b

9. Daniel Lubianiec 7c

10. Lina Bogdiunaite 7c

11. Nikita Michajłowskij GIa

12. Dominik Sinkiewicz GIb

13. Karolina Mulmo GIIa

14. Adriana Kozyrewskaja GIIa

Najpiękniejsze ozdoby choinkowe te, które wykonane są własnymi rękami. Jak co roku, również i tym razem uczniowie samodzielnie wykonali niektóre ozdoby na choinkę. Była już gwiazdka, snieżynka, aniołki, a w tym roku dzwoneczki zdobią nasze drzewko świąteczne przy wejściu do gimnazjum.Niestety, w tym roku nie możemy się poszczycić aktywnością naszych uczniów. Dziękujemy uczniom klas 4a, 5a, 5b, 5c, 6b, 7c, GIa, GIb, GIIa za wykonane prace, które będą przekazane w czasie akcji charytatywnej  „Dobro nic nie kosztuje“ dla mieszkańców Domu Opieki we wsi Czużakampies.

Pedagog socjalny Lucja Szuszkiewicz

[nggallery id=1404]