– Kto?

Druhny i druhowie z 8 SDH „Zodiak”, 7 SDH „Step“, gromad zuchowych „Roszpunki” i „Tarzani“.

– Gdzie?

– W Małych Solecznikach.

– Kiedy?

– 16-18 lutego 2017 roku.

– Co robili?

– Przeżyli zimową przygodę na zimowisku, podczas którego powstały cztery programy telewizyjne: „Nasze gwiazdy”, „Fix Junior”, „Miau TV“ i „Aktywni leniwce“.

– W jakim celu się spotkali?

– Przede wszystkim spędzić czas w harcerskiej rodzinie, umilając sobie czas wspólnym śpiewem, tańcem, oglądaniem filmu, grami i zabawami. Poza tym młodzież wykazała się pomysłowością, tworząc różnorodne programy telewizyjne, takie jak reklamy, wiadomości, filmy akcji czy horrory, a przy okazji z podręcznych przedmiotów tworząc skomplikowane sprzęty, takie jak mikrofony i kamery. Jednak przede wszystkim celem spotkania było zgłębianie wiedzy o skautingu, harcerstwie, życiorysie Roberta Baden-Powella i technikach harcerskich, a także wybory funkcyjnych drużyn. Spotkanie stało się możliwe zawdzięczając wsparciu Mera Samorządu rejonu solecznickiego pana Zdzisława Palewicza i gościnności pracowników hotelu małosolecznickiego na czele z dyrektorem panią Danutą Butko.

Robert Baden-Powell nauczał, że obóz jest podstawową rzeczą w prowadzeniu drużyny, a obóz musi być pełen pracowitości, a nie szkołą bezcelowego leniuchowania. Takie też było zimowisko solecznickiego środowiska harcerskiego, gdyż każdy z druhów i druhen wrócił do domu z bagażem nowych faktów, pląsów, piosenek, gier, przyjaźni, smaków i doświadczeń.

Beata Zarumna, drużynowa 8 SDH „Zodiak”

[nggallery id=1178]

„Babci i dziadka, przyznać to trzeba, każdemu dziecku w życiu potrzeba.

Znana to para, bardzo kochana. Przez wszystkie dzieci jest szanowana.

No, a gdyby ich nie było, dzieciom trudno by się żyło.

Babcia i dziadek wciąż o nas dbają. Tak jak rodzice bardzo kochają.

Dają nam w życiu wiele radości. Nigdy nie szczędzą dla nas czułości“.

10 lutego w naszej grupie przygotowawczej odbyła się uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka. Przedszkolaki przygotowały program artystyczny, na który składała się inscenizacja „Dziadek, stołek i rosołek“. Występ małych aktorów wprawił wszystkich gości w radosny nastrój. Następnie dzieci recytowały wiersze, pięknie śpiewały piosenki, tańczyły. Występy dzieci zostały nagrodzone gromkimi brawami. Kolejną niespodzianką dla naszych gości były własnoręcznie wykonane przez dzieci laurki. Dziadkowie wzięli również udział w zabawach prowadzonych przez wychowawczynię. Na koniec wszyscy rozkoszowali się pysznymi ciastami domowego wypieku. Spotkanie przebiegło w serdecznej atmosferze. Wyraz twarzy zaproszonych gości mówił sam za siebie. Dla babci i dziadka wnuczęta to przysłowiowe „oczko w głowie“.

Wychowawczyni Ilona Bobin

[nggallery id=1137]

Wszystko było nie tak dawno, choć minęło wiele lat,

Przeleciała także młodość karuzelą dawnych lat

Pozostały dziś wspomnienia, które echem niesie wiatr

A to święto jest nadzieją na powroty w dawny świat.

Wieczór 4 lutego 2017 r. zostanie w historii Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego (była Solecznicka Szkoła Średnia) wyryty złotymi zgłoskami. Gimnazjum obchodziło 45-lecie istnienia budynku, otwarcie szkoły odbyło się 6 marca 1971 roku. W pierwszą sobotę lutego, nie zważając na ogłoszoną w rejonie epidemię grypę i niedawną kwarantannę, w gimnazjum odbyło się tradycyjne Spotkanie Absolwentów. Pierwsi przywitali zebranych skrzaty ze szkolnego teatru „Azyl“. Następnie dyrektor, pani Irena Wolska, uroczyście rozpoczęła zjazd absolwentów. Konferansjerzy Wiktoria Smachtina (kl. GIV) i Mirosław Bandalewicz (kl. GIII) starali się stworzyć miłą i życzliwą atmosferę.

,,Ławka, tablica, kreda,

łza się jak diabeł kręci.

Szukam nawet kawałka

mej szkoły świętej pamięci“, – tak pisał ks. J. Twardowski w wierszu ,,Szkoła”. I właśnie ta sama łza niejednemu się zakręciła w oku podczas spotkań promocji.

A przybyło na spotkanie absolwentów co nie miara: aula była przepełniona po brzegi, chociaż przyniesiono wszystkie krzesła ze szkolnej stołówki, brakowało siedzących miejsc. Przed scenę wychodzili byli wychowankowie sprzed 45, 40, 35, 30, 25, 20, 15, 10, 5 latach i ci – najmłodsi – którzy dopiero niecały rok temu siedzieli w ławkach szkolnych jako uczniowie. „Miło dzisiaj wspomnieć te szkolne przygody,/ Dzięki nim człowiek dorosły znów staje się młody.” Wszyscy więc wspominali stare, dobre czasy i wyrażali wdzięczność nauczycielom za to, czego się tu nauczyli oraz dzielili się refleksjami o tym, jak szkolne doświadczenia kształtowały ich dalsze życie. Nasze gimnazjum było i pozostaje ważnym miejscem, w którym się kształciły i kształcą pokolenia dobrych obywateli Litwy, Europy, a też całego świata; pokolenia ludzi, wśród których wielu zdobyło tytuły naukowe, pełni ważne funkcje w instytucjach, przedsiębiorstwach, samorządach, służbach, czy też jest artystami, lekarzami, nauczycielami…

Po części artystycznej wieczoru, uświetnionej występem zespołów ,,Solczanka“ (kierownik Elwira Uczkuronis, choreograf Bożena Daniele) ,,Graciozo“ (kierownik Tatiana Ulbin), teatrzyku ,,Azyl“ (kierownik Lilia Kutysz) oraz występem klas 1 i 4 (pod kierownictwem Wiesławy Komolubienie, Aliny Suruda i Jolanty Wołosewicz) rozpoczęła się druga, nieoficjalna część spotkań. W przygotowaniu Spotkania Absolwentów zaangażowany był cały sztab ludzi: scenariusz opracowały panie Lilia Kutysz i Lucja Szuszkiewicz, o upiększenie sceny zadbała pani Aleksandra Pieczkauskienie, przygotowała gabloty o historii placówki i o jubileuszowych promocjach – pani Lucja Dudoit, opracowaniem komputerowym zajmowali się panie Diana Kondrackaja i Jowita Boguszewicz oraz inżynier pan Witalij Steszko, (nawiasem mówiąc, wszyscy są także absolwentami gimnazjum). Nad całością pieczołowicie czuwała pani Leokadia Palewicz.

Serdecznie dziękujemy wszystkim absolwentom, nauczycielom i uczestnikom za udział w Spotkaniu i wspólnie spędzony czas. Chwile jak ta z tej soboty i wiele podobnych są najlepszą nagrodą za poświęcony czas oraz włożony w organizację tego spotkania trud i wysiłek.

Nauczycielka języka rosyjskiego Lucja Szuszkiewicz

[nggallery id=1135]

Styczeń w Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego obfitował w wiele imprez. Jedną z nich była długo oczekiwana studniówka 62 promocji. To był wieczór niepowtarzalnej zabawy. Swym pięknym programem artystycznym maturzyści dziękowali nauczycielom, rodzicom i wszystkim pracownikom gimnazjum. Walc zapoczątkował imprezę. Piosenki, skecze, tańce, a szczególnie te w wykonaniu chłopców, wzbudzały ogólny podziw. Stworzone przez uczniów filmiki przypomniały życie szkolne z lat wcześniejszych.

Czas mija nieubłaganie. Ta impreza przypomina o tym, że za 100 dni czeka nas tak trudny i ważny egzamin, jakim jest matura.

Pięknym akcentem w programie były słowa wdzięczności skierowane nie tylko do nauczycieli, wychowawców, ale i rodziców, którzy są najważniejszymi osobami w życiu każdego człowieka.

Po programie artystycznym maturzyści, nauczyciele, rodzice udali się do stołówki szkolnej na sesję zdjęciową i kontynuację zabawy. To był piękny, uroczysty i wyjątkowy wieczór, który na długo zostanie w naszej pamięci.

Jako wychowawczynie klas maturalnych życzymy naszej młodzieży wytrwałości, pracowitości i sukcesu na maturze. Szanownym Rodzicom, a szczególnie Pani Krystynie Czetyrkowskiej i Pani Krystynie Klemiato, serdecznie dziękujemy za tak udaną i pięknie zorganizowaną zabawę studniówkową.

Mariola Pieszko, wychowawczyni klasy G4a

[nggallery id=1136]

Zobacz więcej zdjęć

Uczniowie klasy 7b brali udział w nietypowej lekcji, podczas której poznawali ciekawe fakty o niedźwiedziach polarnych i kształcili język angielski. Była to lekcja online z Antarktyki pt. „Polar bear – the king of Arctic” (tłum. „Niedźwiedź polarny – król Antarktyki“), którą prowadziła pani Dagmara Bożek-Andryszczak z Polskiej Stacji Polarnej w Hornsundzie na Spitsbergenie według projektu EDU-ARCTIC. Podczas 45-minutowej transmisji uczniowie poznali: jakie zwierzęta reprezentują rodzinę Ursidae oraz ich upodobania żywieniowe, zaobserwowane cechy charakteru niedźwiedzi polarnych i ich reakcje na ludzi, dlaczego na stacjach polarnych są psy i wiele innych faktów. Lekcję zakończył test, sprawdzający i uogólniający zdobyte wiadomości.

„Wspólna modlitwa buduje i jednoczy nas, kiedy dzielimy się wspólną wiarą“

24 stycznia odbyła się edukacyjna wycieczka uczniów klasy 3c do Wilna „Śladami Miłosierdzia Bożego“. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od dzielnicy Antokol, domku św. s. Faustyny Kowalskiej, gdzie była podyktowana koronka do Miłosierdzia Bożego. Dom, w którym w latach 1929, 1933-1936 przebywała św. s. Faustyna. To właśnie tu spotkała kierownika duchowego bł. ks. Michała Sopoćkę, który pomógł jej w realizacji misji miłosierdzia.

Nie mogliśmy ominąć i kościoła św. Piotra i Pawła. Podziwialiśmy bogato zdobione wnętrze, wspaniałą dekorację świątyni składającą się około 2 tysięcy figur, kompozycji ornamentalnych o tematyce historycznej, biblijnej, mitologicznej oraz freski z drugiej połowy XVII wieku.

Nie ominęliśmy też kościołu św. Anny, który znajduje się w malowniczym zakątku Wilna w pobliżu Wilenki. Jest to jedna z najpiękniejszych świątyń gotyckich Litwy. Kościół św. Anny został zbudowany z trzydziestu trzech różnych gatunków cegieł. To właśnie tę świątynię Napoleon chciał przenieść na dłoni do Paryża.

Duże wrażenie wywarło na nas Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, w którym znajduje się oryginalny obraz Bożego Miłosierdzia „Jezu, ufam Tobie“, namalowany według wizji, którą miała siostra Faustyna Kowalska.

Od kościoła Ducha Świętego szliśmy uroczymi, krętymi uliczkami podziwiając kamieniczki i kolejne kościoły do Ostrej Bramy, miejsca pierwszego wystawienia obrazu Jezusa Miłosiernego. Tu też św. Faustyna miała wizję triumfu obrazu Miłosierdzia Bożego.

Wycieczka się udała, wszyscy jesteśmy zadowoleni i nasyceni duchowo. Wyrażamy wdzięczność sponsorowi Tadeuszu Romanowskiemu za wspólną modlitwę i podróż.

Wychowawczyni 3c klasy Danuta Tomaszewicz

[nggallery id=1128]

W okresie Świąt Bożego Narodzenia często jesteśmy zabiegani i zestresowani, zajęci własnymi sprawami. Tym bardziej powinniśmy wtedy pochylić się na tymi, którzy są chorzy i słabi pamiętając o nich. We środę 18 stycznia z grupą zespołu ,,Solczanka“ wraz z kierownikiem E.Uczkuronis oraz zastępcą dyrektora Leokadia Palewicz zawitaliśmy z kolędami oraz darami, zakupionymi podczas akcji ,,Grosz od serca“ i własnoręcznie wykonanymi przez uczniów gimnazjum prezentami. Mieszkańcy i pracownicy Domu Starców i samodzielnego życia we wsi Czuzakampie niecierpliwie oczekiwali naszego przyjazdu i serdecznie powitali gości. Dyrekcja Domu Julia Palewicz i Mieczyslaw Zarecki oprowadzili uczniów po budynku i poczęstowali słodyczami. Uczniowie mieli możliwość pomóc osobom starszym i samotnym poczuć, że „mimo ograniczeń wieku, możno bardzo wysoko cenić sobie życie i umieć się nim cieszyć“, jak mawiał papież Jan Paweł II.

Pedagog socjalny Lucja Szuszkiewicz

[nggallery id=1124]

Karnawał – okres, gdy Święta Bożego Narodzenia już minęły, ale świąteczny duch jest jeszcze w nas obecny i nie chce tak szybko odejść…

Trwając w świątecznym nastroju, na zaproszenie Stowarzyszenia ,,Wspólnota Polska” Zespół Pieśni i Tańca ,,Solczanka“ wyruszył z programem kolęd do Macierzy. Chęć do wyjazdu była wielka, bowiem była to nagroda dla zespołu ufundowana z okazji obchodów w 2016 roku jubileuszu 30-lecia działalności.

Pomimo trudności, jakie nam przygotowała zima, 6 stycznia w święto Trzech Króli z 40- osobową ekipą na pokładzie autobusu wyruszyliśmy z Solecznik w stronę Pułtuska. Zakwaterowanie w zamku, wyśmienita polska kuchnia, szacunek ogólny, miłe słowo na co dzień i po prostu serdeczność gospodarzy jest tym, czego doznaliśmy i doświadczyliśmy, będąc w Polsce.

Podróże kształcą. Nie tylko śpiew, ale też spotkania, rozmowy, poznanie nowych ludzi zasłużonych dla społeczności – to tylko niektóre momenty wazne dla zespołu w czasie takich wyjazdów. Poznanie jakże bogatej historii kraju nie ze szkolnego podręcznika, a zwiedzając na żywo i słuchając opowieści przewodnika, są jeszcze bardziej cenne dla młodzieży.

Wielką radość zespolakom sprawiła propozycja przedłużenia pobytu w Polsce. ,,Solczanka“ zaśpiewała też kolędy na spotkaniu opłatkowym w Węgrowie, mieście rodzinnym Wicemarszałek pani Marii Koc. Na spotkaniu była też obecna córka gen. Władysława Alberta Andersa pani Anna Maria Anders Costa.

Każdy wyjazd z zespołem – to czas na przygodę, zwiedzanie, uduchowienie, umuzykalnianie i, jak mówiła pewna ,,zespolanka“, czas na miłe obcowanie. A wszystko to zawdzięczamy organizatorom i gospodarzom, którzy nas podejmowali. Zespół nisko się kłania i dziękuje za tak wspaniały i świąteczny pobyt Samorządowi Rejonu Solecznickiego oraz Północnomazowieckiemu Oddziałowi Stowarzyszenia ,,Wspólnota Polska“ w Pułtusku.

Elwira Uczkuronis, kierownik Zespołu Piesni i Tańca ,,Solczanka“

[nggallery id=1121]

Pracę w roku 2017 uczniowie klas początkowych zainaugurowali zabawą karnawałową, której program został przygotowany przez panie od nauczania początkowego. Pani Erika Szarkowska przygotowała wesołe przywitanie uczestników, panie Marianna Kotkowska, Jadwiga Nowosławska, Alina Fiedorowicz i Jolanta Wołosewicz wybrały piosenki do wspólnego śpiewania, panie Alina Suruda, Bogusława Lalkienie, Łucja Dudojć i Regina Miłosz wyszukały wesołe układy taneczne, panie Wiesława Komolubienie, Irena Gredziuszko, Danuta Tomaszewicz i Krystyna Rogoża przygotowały tańce w różnych nastrojach. Dodatkowo zabawa była uzupełniona krótkim wykładem o genezie święta. Jak na karnawał przystało, dzieci przybyły w różnobarwnych i pomysłowych kostiumach oraz wytrwale śpiewały, tańczyły i bawiły się, po czym każda z klas miała kontynuację dnia w kręgu klasowym.

Serdecznie dziękujemy rodzinom naszych uczniów za przygotowanie kostiumów, a nauczycielom za przygotowanie wesołego początku Nowego Roku, gdyż zgodnie z powiedzeniem, jaki Karnawał, taki cały rok.

Wicedyrektor Beata Zarumna

[nggallery id=1119]

Moim skarbem jest to co daję

W programie wychowawczym naszego gimnazjum szczególne miejsce zajmuje przykazanie miłości bliźniego. Wiemy, że wrażliwość jest nieodzowna w dzisiejszym świecie, który często postrzega człowieka tylko w wymiarze ekonomicznym. Dobrą tradycją stało się przeprowadzenie akcji charytatywnej ,,Grosz od serca“ w czasie Świąt Bożego Narodzenia. Udział w akcji wzięły 24 klasy oraz 42 nauczycieli i pracowników gimnazjum.

Dzięki łańcuchowi dobrych serc z tygodnia na tydzień udało się sukcesywnie powiększać zbieraną kwotę. Z radością informujemy, że zebraliśmy 826 euro 75 ct podczas kwesty w ramach akcji ,,Grosz od serca“. Z tych pieniędzy 250 euro zostało przekazano Filii Wileńskiego dziecięcego szpitalu w Santaryszkach, także 250 euro przekazano dla rodziny Sosik, która ucierpiała z powodu pożaru oraz 24 euro przeznaczono na zakup ćwiczeniowek dla uczennicy 2c klasy Maji Sosik. 300 euro przeznaczamy na zakup rzeczy indywidualnych potrzeb oraz słodycze dla mieszkańców Domu Starców we wsi Czużakampie.

Składamy gorące podziękowania wszystkim darczyńcom: uczniom, rodzicom, administracji, nauczycielom, personalowi technicznemu gimnazjum, którzy włączyli się do akcji.

Pedagog socjalny Lucja Szuszkiewicz