Czasem wydaje się, że młodym ludziom nie brakuje celów – chcą lepiej się uczyć, więcej się ruszać, nauczyć się czegoś nowego, rozwijać swoje zainteresowania czy osiągnąć więcej. Znacznie trudniej odpowiedzieć na inne pytanie: co konkretnie zrobię, żeby się do tego przybliżyć?

Właśnie o tym rozmawialiśmy z młodzieżą podczas warsztatów poświęconych motywacji i wyznaczaniu celów. Zajęcia odbyły się w ramach projektu „Stipri šeima – stipri bendruomenė: švietėjiškų veiklų ciklas” („Silna rodzina – silna wspólnota: cykl działań edukacyjnych”), nr 11-576-K-0003, realizowanego przez Stowarzyszenie „Draugystės mazgas” („Węzeł Przyjaźni”) wspólnie z partnerem projektu – Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach.

Warsztaty poprowadziła edukolog Gitana Markiewicz, założycielka „Kartu tėvystėje”. Spotkanie było okazją do rozmowy nie o tym, kim młodzi ludzie „powinni” zostać, ale o tym, czego sami chcą, co jest dla nich ważne i jak przejść od dość niejasnego „chciałbym” do pierwszego realnego kroku.

Wszystko zaczyna się od poznania siebie

Zaczęliśmy od lepszego poznania siebie. Młodzież zastanawiała się nad swoimi mocnymi stronami, zainteresowaniami, talentami, planami na przyszłość oraz nad tym, co najbardziej motywuje ich do działania.

Dla jednej osoby ważny jest rezultat, dla innej wsparcie, dla jeszcze innej ciekawość, zainteresowanie czy potrzeba uznania. Była to dobra okazja, żeby po raz kolejny zobaczyć, że każdy z nas jest inny i że nie istnieje jedna uniwersalna recepta na motywację.

W dążeniu do celu ważne jest więc nie tylko to, co chcemy osiągnąć, ale również dlaczego jest to dla nas ważne.

Kiedy marzenie staje się konkretnym celem?

Dużo uwagi poświęciliśmy różnicy między marzeniem, pragnieniem a konkretnym celem. Młodzież uczyła się zauważać, kiedy cel jest jeszcze zbyt niejasny, kiedy trudno go zmierzyć, kiedy brakuje terminu albo kiedy jego realizacja w dużej mierze nie zależy od samej osoby.

Na chwilę uczestnicy stali się nawet „detektywami celów” – analizowali różne przykłady, szukali tego, co w danym celu nie działa, i zastanawiali się, jak można go poprawić, aby stał się bardziej konkretny i możliwy do osiągnięcia.

„Chcę lepiej się uczyć”, „chcę więcej ćwiczyć” czy „chcę nauczyć się czegoś nowego” to dobry początek. Cel staje się jednak znacznie bardziej realny, kiedy potrafimy odpowiedzieć sobie na pytania: co dokładnie zrobię, kiedy zacznę, jakie kroki podejmę i po czym poznam, że mi się udało?

Co zrobić, kiedy zabraknie motywacji?

Rozmawialiśmy również o tym, że motywacja nie jest stała. Jednego dnia mamy ochotę działać, a drugiego najchętniej odłożylibyśmy wszystko na później.

Dlatego młodzież tworzyła własne plany „Jeżeli – wtedy” i zastanawiała się z wyprzedzeniem, co zrobi w chwili, gdy pojawi się przeszkoda lub zabraknie chęci do działania.

Takie ćwiczenia pozwoliły spojrzeć na motywację nie tylko jako na chwilowy zapał, ale również jako na umiejętność planowania kolejnych kroków i radzenia sobie z trudnościami. Czasami nie trzeba czekać, aż pojawi się motywacja – wystarczy wiedzieć, od czego zacząć.

Nie „kiedyś”, ale konkretny dzień i godzina

Pod koniec zajęć każdy uczestnik wrócił do swojego osobistego celu i spojrzał na niego już trochę inaczej: czy jest konkretny? Czy jest realny? Czy ma termin? Czy wiem, od czego zacząć? I – co najważniejsze – czy to naprawdę jest mój cel?

Następnie pierwszy krok został zapisany w kalendarzu lub przypomnieniach w telefonie. Już nie „kiedyś”, ale w konkretnym dniu i o konkretnej godzinie.

Spotkanie zakończyliśmy w nieco lżejszej atmosferze – z motywacyjnymi myślami, Kahootem i kartami MAK. Każdy mógł wybrać kartę, która najlepiej odpowiadała na pytanie: „Z czym wychodzę z dzisiejszych zajęć?”

Czasem wystarczy jeden pierwszy krok

Największą wartością takich spotkań nie jest to, że młody człowiek wychodzi z gotowym planem na najbliższe pięć lat. Ważniejsza jest możliwość zatrzymania się na chwilę, lepszego poznania siebie i szczerego zadania sobie pytania: czego naprawdę chcę i co mogę zrobić już teraz?

Bo czasem między marzeniem a celem nie brakuje motywacji. Brakuje tylko jednego konkretnego pierwszego kroku.

Warsztaty wpisują się w szerszy cel projektu – wzmacnianie integracji społecznej i więzi wspólnotowych oraz rozwijanie umiejętności społecznych, emocjonalnych i potrzebnych w codziennym życiu, szczególnie wśród dzieci, młodzieży, przedstawicieli mniejszości narodowych i rodzin znajdujących się w trudniejszej sytuacji materialnej.

Projekt jest realizowany w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Miasta Soleczniki na lata 2023–2029, ukierunkowanej m.in. na zmniejszanie wykluczenia społecznego i zwiększanie integracji społecznej lokalnej wspólnoty.

Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (EFS+) oraz budżetu państwa Republiki Litewskiej.