Jak zamienić marzenie w konkretny cel? Co pomaga nie tracić motywacji? Jak zrozumieć, czego naprawdę chcę i od czego zacząć? Właśnie na te pytania młodzież szukała odpowiedzi podczas warsztatów „Od marzenia do celu”, poświęconych motywacji i świadomemu wyznaczaniu celów.

Zajęcia odbyły się w ramach projektu „Silna rodzina – silna wspólnota: cykl działań edukacyjnych” („Stipri šeima – stipri bendruomenė: švietėjiškų veiklų ciklas”), nr 11-576-K-0003, realizowanego przez Stowarzyszenie „Węzeł przyjaźni” we współpracy z partnerem projektu – Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach.

Warsztaty poprowadziła edukolog Gitana Markiewicz, założycielka „Kartu tėvystėje”. Podczas spotkania zachęcała młodych ludzi nie tylko do rozmowy o marzeniach i planach na przyszłość, ale przede wszystkim do zastanowienia się, w jaki sposób można przełożyć je na konkretne i możliwe do zrealizowania działania.

Najpierw warto lepiej poznać siebie

Najważniejsze nie było to, aby mówić młodym ludziom, jakie cele powinni sobie stawiać. Chodziło przede wszystkim o stworzenie przestrzeni, w której mogli lepiej poznać samych siebie – zastanowić się nad swoimi mocnymi stronami, zainteresowaniami, talentami, pragnieniami oraz tym, co jest dla nich naprawdę ważne.

Podczas praktycznych zajęć młodzież rozmawiała o swoich zainteresowaniach i planach na przyszłość. Uczestnicy zastanawiali się również, co najbardziej zachęca ich do działania: chęć osiągnięcia rezultatu, wsparcie innych osób, ciekawość, zainteresowanie czy uznanie.

Szybko okazało się, że nie istnieje jedna uniwersalna recepta na motywację. To, co pomaga jednej osobie, niekoniecznie sprawdzi się u innej. Dlatego w dążeniu do celu ważne jest nie tylko to, co chcemy osiągnąć, ale również zrozumienie, dlaczego jest to dla nas ważne.

Kiedy marzenie staje się celem?

Dużo uwagi poświęcono różnicy między marzeniem, pragnieniem a konkretnym celem. „Chcę lepiej się uczyć”, „chcę zacząć uprawiać sport” czy „chcę nauczyć się grać na gitarze” – to dobry początek, ale jeszcze nie konkretny plan.

Cel staje się bardziej realny, kiedy potrafimy odpowiedzieć sobie na kilka pytań: co dokładnie chcę zrobić, kiedy zacznę, jakie kroki podejmę i po czym poznam, że mi się udało?

Młodzież uczyła się w ten sposób dzielić większe marzenia na mniejsze, możliwe do wykonania kroki. Bo nawet niewielkie działanie może być początkiem drogi prowadzącej do dużego celu.

A co, jeśli zabraknie motywacji?

Podczas warsztatów rozmawiano również o bardzo prostym, ale ważnym fakcie – motywacja nie zawsze nam towarzyszy. Jednego dnia mamy mnóstwo energii i chęci do działania, a następnego najchętniej odłożylibyśmy wszystko na później.

Dlatego młodzież tworzyła własny plan „Jeżeli – wtedy”: jeżeli pojawi się przeszkoda, zabraknie chęci albo coś nie uda się za pierwszym razem – co mogę zrobić, żeby mimo wszystko się nie zatrzymać?

Ćwiczenie pomogło uczestnikom zrozumieć, że czasami najważniejsze nie jest czekanie na przypływ inspiracji czy motywacji, lecz wcześniejsze przygotowanie się na możliwe trudności, stworzenie konkretnego planu i rozpoczęcie działania.

Od „kiedyś” do „zacznę teraz”

Na zakończenie każdy uczestnik wybrał jedno realne działanie, które może wykonać w ciągu najbliższych 72 godzin.

Mógł to być pierwszy krok związany z nauką czegoś nowego, rozpoczęciem aktywności sportowej, poszukaniem potrzebnych informacji, zwróceniem się do kogoś o radę lub pomoc albo realizacją innego osobistego celu.

W ten sposób nieokreślone „kiedyś” zmieniało się w znacznie bardziej konkretne „zacznę teraz”.

Podczas całych warsztatów powracano do jednej ważnej myśli – duży cel zaczyna się od małego kroku. Nie zawsze trzeba czekać, aż pojawi się motywacja. Czasami przychodzi ona właśnie wtedy, kiedy zaczynamy działać.

Takie spotkania dają młodym ludziom możliwość zatrzymania się na chwilę i zastanowienia nad sobą, swoimi mocnymi stronami, pragnieniami i przyszłością. Nie chodzi o to, aby po jednym spotkaniu znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Ważne jest, aby wyjść z niego choćby z jedną bardziej konkretną myślą: mój cel powinien być naprawdę mój, ważny dla mnie i taki, dla którego już dziś mogę zrobić pierwszy mały krok.

Działania te wpisują się w szerszy cel projektu – zwiększanie integracji społecznej i jakości życia mieszkańców Solecznik poprzez wzmacnianie więzi społecznych oraz rozwijanie umiejętności społecznych, emocjonalnych i potrzebnych w codziennym życiu. Projekt jest skierowany w szczególności do osób doświadczających wykluczenia społecznego, w tym dzieci, młodzieży, przedstawicieli mniejszości narodowych oraz rodzin znajdujących się w trudniejszej sytuacji materialnej.

Projekt jest realizowany w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Miasta Soleczniki na lata 2023–2029, której jednym z założeń jest zmniejszanie wykluczenia społecznego mieszkańców poprzez zwiększanie dostępu do potrzebnych usług oraz możliwości udziału w życiu wspólnoty.

Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (EFS+) oraz budżetu państwa Republiki Litewskiej.