25 listopada 2016 roku w Pałacu Balińskich Jaszunach odbyła się rejonowa konferencja polonistyczna poświęcona 100. rocznicy śmierci i 170. rocznicy urodzin Henryka Sienkiewicza. W konferencji wystąpiło 16 uczniów z dziewięciu szkół rejonu. W pięknej sali zebrało się około 130 osób – nauczycieli, uczniów, słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego wieku, przedstawicieli samorządu rejonowego. Pięknie prowadzili konferencję Alicja Duchniewicz i Herman Pantiuchow – uczniowie klasy GIIc Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach. Lecz nie tylko konferansjerka zajęli się uczniowie naszego gimnazjum, również nasi uczniowie prezentowali przed audytorium dwa tematy. Jako pierwszy wystąpił Albertas Żołnierowicz, uczeń klasy GIIc. Przedstawił temat „Życiorys H. Sienkiewicza 1846 – 1877“ i od razu ustawił wysoko poprzeczkę w technice prezentacji, zyskał wielkie uznanie wśród słuchaczy. Ronald Dudziński zachwycił publiczność nie tylko treścią przemówienia (a miał wdzięczny temat „Quo vadis – ekranizacje“), lecz również urzekł sposobem mówienia oraz wykorzystaniem możliwości prezentacji multimedialnej. Wiele było pięknych, mądrych, interesujących przemówień. Konferencja trwała 2 godziny.

Pracę konferencji podsumowała pani Jadwiga Sinkiewicz – wicemer samorządu rejonu solecznickiego, prezes solecznickiego rejonowego oddziału Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna“. Podziękowała uczniom i nauczycielom za przygotowanie tej ważnej imprezy, bo wartość dzieł i działalności Henryka Sienkiewicza nie da się przecenić. Pani Regina Markiewicz, kierownik wydziału oświaty i sportu administracji samorządu rejonu solecznickiego również wyraziła uznanie dla uczestników konferencji i wręczyła dyplomy- podziękowanie uczniom i nauczycielom.

W zakończeniu głos zabrał prezes Polskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Solecznikach pan Antoni Jankowski. Wyraził wdzięczność nauczycielom za inicjatywę i zaangażowanie w sprawy ważne dla każdego Polaka oraz podziw dla uczniów za wysoki poziom prezentacji wybranych tematów. Pan A. Jankowski przypomniał, że jeszcze nie tak dawno nie było takich możliwości technicznych, a dziś słuchacze mieli możliwość nie tylko przypomnieć i uzupełnić wiedzę na temat pierwszego polskiego pisarza Noblisty, lecz i podziwiać umiejętności zastosowania multimediów i zdolności artystyczne naszej młodzieży. Od słuchaczy PUTW wręczył uczestnikom słodycze, czekoladki.

Po zakończeniu pracy konferencji nikt nie spieszył wychodzić z gościnnego pałacu, jeszcze dłuższy czas uczniowie i nauczyciele wysłuchiwali słowa uznania, gratulacji. Szczególnie miłe były słowa uznania w adres naszych uczniów od pana Stefana Dudojcia (były dyrektor gimnazjum), pani Stanisławy Moliene (była wicedyrektor). Pani Regina Markiewicz zauważyła nie tylko wysoki poziom merytoryczny, lecz i elegancki strój naszych uczestników.

Lilia Kutysz, nauczycielka ekspert języka polskiego

[nggallery id=1098]

Projekt „Drzewo Nadziei“ pod kierownictwem działu „Harcerskie Drzewo“ ze Związku Harcerstwa Polskiego na Litwie stał się pięknym zwieńczeniem Roku Miłosierdzia. Harcerze i zuchy z Solecznik, po otrzymaniu pozwolenia od dh Pawła Giliauskasa, pod patronatem mera samorządu rejonu solecznickiego pana Zdzisława Palewicza zdecydowali szerzyć ideę miłosierdzia i nawoływać młode pokolenie do wsparcia finansowego dla Hospicjum bł. ks. Michała Sopoćki na budowę działu dla dzieci cierpiących na choroby onkologiczne. Dyrektorzy szkół i przedszkoli samorządu rejonu solecznickiego okazali pomocną dłoń w informowaniu nauczycieli, dzieci, uczniów i rodziców, a ludzie stanęli na wysokości zadania i zebrali sumę, która przekroczyła nasze najśmielsze oczekiwania. Harcerki z Solecznik odwiedziły szkoły i przedszkola, zbierały ofiary, opowiadały o założycielu skautingu, harcerstwie i jego zadaniach, mundurach i ich funkcji, zakresie działalności hospicjum, śpiewały, pląsały i dzieliły się wielką radością, jaką niesie bezinteresowna pomoc innym ludziom.

Z całego serca dziękujemy za wrażliwość i ofiarność dla grona pedagogicznego, uczniów, dzieci i rodziców niżej wymienionych placówek oświatowych:

Gimnazjum im. Elizy Orzeszkowej w Białej Wace,

Gimnazjum „Sziło“ w Białej Wace,

Gimnazjum im. Anny Krepsztul w Butrymańcach,

Gimnazjum w Ejszyszkach,

Gimnazjum im. S. Rapalonisa w Ejszyszkach,

Gimnazjum im. Michała Balińskiego w Jaszunach,

Gimnazjum „Auszra“ w Jaszunach,

Gimanzjum im. Ludwika Narbutta w Koleśnikach,

Gimnazjum „Santarwies“ w Solecznikach,

Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach

Szkoły podstawowej w Dajnowie,

Szkoły podstawowej w Jaszunach,

Szkoły podstawowej w Podborzu,

Szkoły podstawowej w Poszkach,

Szkoły podstawowej w Małych Solecznikach,

Żłobkowi i przedszkolu w Białej Wace,

Żłobkowi i przedszkolu „Žiburėlis“ w Ejszyszkach,

Żłobkowi i przedszkolu „Žilvitis“ w Jaszunach,

Żłobkowi i przedszkolu w Koleśnikach,

Żłobkowi i przedszkolu „Bajka“ w Solecznikach,

Żłobkowi i przedszkolu „Vyturėlis“ w Solecznikach,

Żłobkowi i przedszkolu „Dzwoneczek“ w Zawiszańcach,

Żłobkowi i przedszkolu w Butrymańcach.

Zawdzięczając zaangażowaniu ludzi, którzy są Wielcy przez to, czym się podzielili z innymi, zebraliśmy 5700 EUR, które zostały przekazane organizatorom koncertu charytatywnego „Drzewo Nadziei“.

Szczerze dziękujemy państwu Edycie Antulenie, Edycie Basiul, Wiolecie Chaczkowskiej, Natalii Januszkienie, Renacie Jurusz, Renacie Lubkiewicz, Mirosławie Moroz, Elwirze Ragożenie, Wiktorowi Ragoża, Ludmile Silko za przygotowanie dań, którymi harcerze częstowali przybyłych na koncert.
Wyrazy podziękowania składamy pani Krystynie Rogoża za wykonanie puszek, kierowcom administracji samorządu rejonu solecznickiego pod kierownictwem pana Stanisława Kupczełajcia za opiekę nad nami podczas naszych wojaży po rejonie, panu Janowi Buchowskiemu za usługę transportową na koncert charytatywny.

B-R-A-W-O druhnom Adriania Chaczkowksiej, Emilii Chaczkowskiej, Darii Kabanowej, Karolinie Michajłowskiej, Gabrieli Mockutie, Katarzynie Puraitie, Emilii Silkaitie, Agacie Ragoża oraz druhowi Dominikowi Mockusowi za służbę podczas zbierania i liczenia funduszy.

Nasza akcja zaspokoiła tylko kroplę w morzu potrzeb hospicjum, ale wierzymy, że „Drzewo Nadziei“ zostało mocno zakorzenione i z każdym tygodniem będzie rosło, by w końcu wydać owoce – budynek – przystań dla cierpiących dzieci i ich rodzin.

Drużynowa 8 SDH „Zodiak“ Beata Zarumna

[nggallery id=1084]

Więcej zdjęć „Facebook“

Każdego roku nauczyciele klas początkowych organizują imprezy, mające na celu pogłębienie wiedzy o patronie naszego gimnazjum – Janie Śniadeckim. W bieżącym roku szkolnym odbyła się lekcja, podczas której uczniowie nie tylko zgłębili życiorys matematyka, geografa, astronoma, filozofa, krytyka literackiego, ale też grali w kalambury, słuchali ballady Adama Mickiewicza „Romantyczność“, poznali metodę haków pamięciowych, obejrzeli film o balonach. W ciągu 4 lat nauki w początkówce każda klasa ma za obowiązek odwiedzić pałac w Jaszunach, a także zapalić znicz na grobie tego wybitnego Polaka i pamiętać, że 260 lat temu przyszedł nauczyciel narodu – Jan Śniadecki.

Wicedyrektor Beata Zarumna

[nggallery id=1087]

Dużo śmiechu i pozytywnych emocji dostarczyła gra „Krokoquiz“, która się odbyła 17 listopada br. w murach naszego gimnazjum. 5 drużyn rywalizowało między sobą w takich konkurencjach jak kalambury czy alias. Youth Initiative Group, czyli organizatorzy imprezy, zatroszczyli się o kolację i nagrody dla uczestników. Mimo że jedna z drużyn uzbierała największa ilość punktów, wszyscy opuścili grę zwycięzcami, gdyż wszystkie drużyny otrzymały nagrody w postaci kuponu na dużą pizzę.

Doświadczenie owego wieczoru pokazało, że do stworzenia fantastycznej atmosfery wystarczy nieskomplikowana gra i pozytywnie nastawieni ludzie.

Gabriela Mockutie

[nggallery id=1085]

Po raz drugi grupa uczniów naszego gimnazjum wraz z polonistkami wybrała się do Wilna do Muzeum Mickiewicza na Środy Literackie. W latach 1927-1939 co tydzień każdą środę w klasztorze Bazylianów odbywały się spotkania literackie skupiające intelektualne elity międzywojennego Wilna. Częstym gościem bywał Czesław Miłosz i właśnie on był inicjatorem odrodzenia tradycji Śród Literackich w czasach współczesnych. Odbywały się w Celi Konrada (gdzie był więziony Adam Mickiewicz oraz inni filomaci i filareci i gdzie toczyła się akcja III części „Dziadów”). Dziś klasztor Bazylianów zamieniono na hotel.

16 listopada była prezentowana książka Rimantasa Šalny „Baltos gulbės nemiršta /Białe łabędzie nie umierają“. Wieczór był poświęcony 465. rocznicy śmierci Barbary Radziwiłłówny i prowadzony był w dwóch językach – po litewsku i po polsku. Na język polski książkę przetłumaczył poeta Wojciech Piotrowicz, on też czytał fragmenty utworu po polsku. Autor (i kierownik Muzeum w jednej osobie) podał wiele ciekawej informacji o głównej bohaterce poematu jak też o królu Polski Zygmuncie Auguście. Zaciekawił również fakt, iż właśnie Zygmunt August przywiózł dla swojej kochanej piękne białe łabędzie, a ona karmiła je kawałeczkami tortu. Kończyło się spotkanie dyskusją, do której się dołączył poeta Józef Szostakowski.

Lilia Kutysz, nauczycielka języka polskiego

[nggallery id=1082]

15 listopada br. w auli zgromadzili się uczniowie klas początkowych. Niektóre rekwizyty, leżące na stole wcale nie podpowiadały, że lekcja będzie o świętym Janie Pawle II. Jak się okazało w trakcie spotkania, z nitki i igły korzystała mama Karolka, która była krawcową, rogatywkę nosił tatuś, gdyż był żołnierzem, w piłkę nożną lubił grać sam przyszły papież, siekierką pracował w kamieniołomach, a kremówki zajadał w wadowickich cukierniach. Całą drogę od urodzenia do papiestwa uczniom opowiedziały dzieci z programu TVP „Ziarno”, przyjaciel Jana Pawła II kardynał Stanisław Dziwisz oraz postacie z filmu animowanego. Dodatkowo dzieci zobaczyły krzyż św. Piotra, jego klucze i od razu skojarzyły je z kluczami z herbu naszego rejonu. Poza tym proboszcz naszej parafii prałat Wacław Wołodkowicz opowiedział o relikwiach i wytłumaczył, w jaki sposób należy czcić relikwie. Ponieważ w niedzielę kończy się Rok Miłosierdzia Bożego, treść lekcji została wzbogacona o krótkie przedstawienie o powstaniu obrazu „Jezu Ufam Tobie”, a w rolę aktorów wcielili się uczniowie klas 3: Marcin Grabowski, Emilia Chaczkowska oraz Aleksander Iwanowski. Na zakończenie została odśpiewana „Barka”, której ostatni moment aż zaparł dech w piersi, kiedy dzieci, widząc portret Jana Pawła II, zaczęły bić gromkie brawa. Głęboko wierzymy, że św. Jan Paweł II był obecny i czuwał nad przygotowaniami do lekcji, dlatego z ufnością w miłosierdzie Boże i moc Jego papieskiej modlitwy, prosimy o wstawiennictwo w naszych sprawach, by przez Jezusa i Maryję za Jego przykładem zbliżać się do Boga.

Nauczycielki klas trzecich Alina Fiedorowicz, Łucja Dudojć, Danuta Tomaszewicz

[nggallery id=1077]

9:30 Apel, na którym była obecna dyrektor naszego gimnazjum Irena Wolska oraz delegacja Związku Nauczycielstwa Polskiego: prezes Zachodniopomorskiego Okręgu ZNP Adam Zygmunt, prezes Pomorskiego Okręgu ZNP Elżbieta Markowska oraz prezes Wielkopolskiego Okręgu ZNP Joanna Wąsala. Goście wręczyli nam prezent w postaci peleryn przeciwdeszczowych, które będą chronić nas przed deszczem podczas harcerskich wędrówek. Z całego serca dziękujemy panu Adamowi, paniom Elżbiecie i Joannie za miłą niespodziankę i wspieranie Polaków, stojących na warcie polskości na kresach.

[nggallery id=1072]

12:00 Uroczystość z okazji Święta Niepodległości Polski na wileńskiej Rossie, podczas której zostały złożone znicze i wiązanka w imieniu całej społeczności naszego gimnazjum. Poczet sztandarowy naszego gimnazjum, w którego skład wchodził Damian Piotr Snarski, Agata Aszakiewicz oraz Elana Rakałowicz, oddali hołd sercu wodza, który odzyskał wolność dla Polski po 123 latach niewoli. Przywitanie Sztafety Niepodległości, wysłuchanie przemówienia ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej na Litwie Jarosława Czubińskiego, liturgia, odśpiewanie hymnu i ulubionej piosenki Marszałka – dla nas, jak i dla wszystkich Polaków obecnych na Rossie, była niesamowitym przeżyciem. Na uroczystości poznaliśmy panią Barbarę Augustynowicz – Figat, zastępcę burmistrza Dzielnicy miasta stołecznego Warszawy Rembertów, której serdecznie dziękujemy za pomoc w nawiązaniu kontaktów z LI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Warszawie, Zespołem Szkół nr 76 w Warszawie, Katolickim Zespołem Edukacyjnym im. ks. Piotra Skargi w Warszawie, Warszawskim Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń, Szczepem „Pokolenie JP2” w Ełku. Dołożymy wszelkich starań, by kontakty przerodziły się w trwałą współpracę, poprzez którą będziemy zgłębiali wiedzę, a także nawiązywali trwałe przyjaźnie.

[nggallery id=1073]

14:00 Pochód ulicami Solecznik na cmentarz, by oddać hołd poległym żołnierzom AK, którzy walczyli o naszą dzisiejszą wolność. Biało-czerwone flagi, polskie piosenki i okrzyki przykuwały uwagę przechodniów, na których twarzach widzieliśmy serdeczny uśmiech, a czasami nawet łzy wzruszenia. Chyba oznaczały one radość, że została nam zaszczepiona miłość do polskości, a więc będziemy ją krzewili i przekazywali późniejszym pokoleniom.

[nggallery id=1074]

Drużynowa 8 SDH „Zodiak“ Beata Zarumna

Uczniowie klasy 1b poznali, jaki dar otrzymali od Boga i utrwalili wiadomości o rodzinie podczas lekcji zintegrowanej, która odbyła się 10 listopada. Pani Tatjana Ulbin skupiła się na wytłumaczeniu daru życia, jaki każdy człowiek otrzymuje od swoich rodziców, natomiast pani Alina Suruda powtarzała skład rodziny, czytanie oraz pisownię wyrazów. Poprzez integrację uczniowie uświadomili, że proces nauczania jest nieprzerwanym procesem, a wszystkie przedmioty są między sobą powiązane.

[nggallery id=1078]

AUTOR: Daniel Parwicki

Uczeń klasy GIIIb

JAK POLSKA ODZYSKAŁA NIEPODLEGŁOŚĆ W 1918 ROKU?

Ostatni miesiąc jesieni. Każda noc listopadowa jest coraz bardziej zimna, bardziej ciemna… przynajmniej ja tak widzę. Razem z innymi oficerami i żołnierzami jesteśmy na skraju dla mnie jeszcze nieznanej wsi nieopodal Warszawy. Siedzimy na wielkich kamieniach wzdłuż małej rzeki i czekamy na dowódcę brygady, który wkrótce musi powrócić z dobrą nowiną (tak powiedział, gdy żegnał nas tydzień temu).

Czytaj więcej

AUTOR: Erika Tyszkiewicz

Uczennica klasy GIIIb

Opowiadanie

Spacerować nocą po cmentarzu jest miłą zabawą… Jeśli w niej nie uczestniczysz, albo gdy nie jesteś sam… Jednak teraz mam okazję teraz chadzać sobie w samotności po nim.

Czemu jestem sam, w nocy, na cmentarzu?

Dobre pytanie!

Otóż jestem szczęściarzem. Możliwie wpadłem nie do najlepszego grona przyjaciół, ale jako że przegrałem, musiałem zrobić coś, co zmusza wszystkich drżeć od strachu.

Czytaj więcej